้สติอย่างรวดเร็วแล้วพูดออกไปว่า “แม้จะช่วยเหลือคนได้แล้ว แต่ก็ไม่อาจปล่อยอสูรตนนั้นไปได้ไม่เช่นนั้นต้องเกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกเป็นแน่”
ท่านฝานรีบพูดออกไป “ที่ท่านนักพรตพูดมาก็ถูกขอรับ”
จวินโม่หลีมีสีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อยเขาสั่งการออกไป “ลงน้ำกันเถอะ”
เสียง ‘จ๋อม’ ดังขึ้นหลายครั้งเป็นท่านฝานและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา แล้วยังมีชาวยุทธภพคนหนึ่งกระโดดลงตามไปด้วย
จวินโม่หลีทำตัวให้เป็นที่สนใจ เขาจงใจทำตัวโดดเด่นด้วยการสะบัดแขนเสื้อและกระโดดลงน้ำไป แต่เขานั้นกลับไม่ตกลงไปในน้ำเขาเขย่งเท้าเล็กน้อยราวกับว่ายืนอยู่บนผิวน้ำ วิชาตัวเบาเช่นนี้ทำให้นักเต้นระบำบนเรือสำราญร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น
หญิงสาวผู้กล้าที่เข้ามาช่วยคนกับหมิงเวยถอนหายใจ “ตัวเบามาก! เสวียนตูกวันนี่สมคำร่ำลือจริงๆ”
………………
