“ตึงๆๆ” เสียงขวานด้ามยาวทุบหินดังขึ้นเป็นการเริ่มต้นการแสดงของสมาคมคณิกาเลื่องชื่อ เรือดอกไม้จำนวนมากลอยอยู่ในสระฉางเล่อ โคมไฟขนาดใหญ่ทุกดวงถูกดับลงเหลือเพียงแสงเทียนเล็กน้อยที่วนรอบเรือใหญ่อย่างช้าๆ
เมื่อมองไกลออกไปราวกับว่าเวทีหลุดเขาไปในทางช้างเผือก สาวงามวัยแรกแย้มสิบนาง แต่ละคนถือเครื่องดนตรีไว้ในมือและนั่งอยู่ตรงกลางเวทีบนเรือสำราญ
สาวงามในชุดขนนกขับให้ดูสง่างามราวกับเทพธิดา เมื่อเสียงดนตรีบรรเลงขึ้น ทุกคนได้พบกับบรรยากาศงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่ แล้วสระฉางเล่อที่มีเสียงดังกึกก้องก็เงียบลง ไม่ใช่แค่ร้านอาหารเท่านั้น แต่เหล่าแม่ค้าพ่อค้าที่ขายอาหารทานเล่นริมทะเลสาบก็เงียบลงเช่นกันมีเพียงเสียงดนตรีที่ดังก้องในสายลมยามค่ำคืน
จนกระทั่งจบเพลงมีเสียงปรบมือดังจากทั่วทุกหนแห่ง เรือดอกไม้เหล่านั้นสว่างขึ้นอีกครั้งและมุ่งหน้าไปยังชายฝั่ง
เมื่อเรือดอกไม้เคลื่อนที่เข้ามาใกล้ทุกคนก็โยนเงินทองของมีค่า กระเป๋าเงิน ผลไม้มากมายลงไปมีจำนวนคนไม่น้อยที่โยนพลาด เหล่าผู้ทำงานหาเงินก็พุ่งดำลงไปในน้ำ
เพราะดื่มสุราไปสองแก้วจึงรู้สึกร้อนเล็กน้อย หมิงเวยจึงไปยืนตากลมอยู่ที่ริมหน้าต่างไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงพูดคุยจากห้องข้างๆ “เหมือนเมื่อครู่คุณชายสามตระกูลหยางจะไม่ได้ตกรางวัลนะ น่าแปลกใจจริงคนทั้งเมืองหลวงต่างรู้กันว่าท่านเป็นแนวหน้าในเรื่องรักๆ ใคร่ๆ การออกเดินทางไปกับเจี่ยงเหวินเฟิงในครั้งนี้ทำให้นิสัยของท
