!” เสียงของเด็กหนุ่มซึ่งอยู่ไม่ไกลกันดูเหมือนจะดังมาจากอีกด้านของกำแพง เด็กสาวมองหน้ากันด้วยความงุนงงแล้วเหมือนจะเข้าใจขึ้นมาได้
ด้านหน้าสถานศึกษาหมิงเฉิงอยู่ติดกับกั๋วจื่อเจียน ส่วนด้านหลังมีการแบ่งสนามม้ากับสถานศึกษาซิ่วชาน อีกด้านหนึ่งของกำแพงแน่นอนว่าต้องเป็นนักเรียนจากสถานศึกษาซิ่วชานเป็นแน่
ที่นี่อยู่ห่างไกลไม่เพียงเหล่าเด็กสาวจากสถานศึกษาหมิงเฉิงเท่านั้นที่ชอบมารังแกผู้อ่อนแอที่นี่ นักเรียนของสถานศึกษาซิ่วชานก็ชอบมาทะเลาะกันที่นี่เช่นกัน แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขามีเรื่องพร้อมๆ กัน
หลังจากนั้นหมิงเวยก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย อีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระว่า “ข้าจะไปเทียบกับคุณชายจ้าวได้อย่างไร! เข้าเรียนทุกวัน แต่ดูเหมือนการสอบประเมินผลประจำปีรอบก่อนท่านจะสอบไม่ผ่านสินะ”
จี้เสียวอู่…หมิงเวยลูบหน้าผากตนเองด้วยความปลงตก
เด็กหนุ่มที่อยู่อีกฝั่งหัวเราะขึ้นมาแล้วมีคนพูดขึ้นว่า “จ้าวต้า ไม่รู้จริงๆ ว่าท่านมีความมั่นใจอะไรมาเทียบกับพี่ห้า คนไร้ความสามารถเช่นท่านตั้งใจเรียนให้จบก่อนเถอะ”
“ใช่! ท่านอิจฉาที่พี่ห้าไม่เข้าเรียนก็ไม่มีใครมาตีก้นใช่หรือไม่ ผู้ใดใช้ให้เขาฉลาดกว่าท่านล่ะ! ขนาดไม่เข้าเรียนก็ยังเก่งกว่าท่านเลย!”
น้ำเสียงของจี้เสียวอู่ดูถ่อมตัว “พี่น้องข้าก็พูดเกินไป! แต่ก็เป็นความจริงก็คนมันฉลาดล่ะนะ! ฮ่าๆๆ!”
ทางด้านจ้าวต้าก็โกรธจนน้ำเสียงเริ่มเปลี่ยน “จี้เสียวอู่! เจ้า
