เงียบๆ และกล่าวว่า “นักโทษเจียงคุนถูกประหารชีวิต เชิญกงกงรายงานต่อฝ่าบาท”
ขันทีผู้ประกาศราชโองการตอบกลับอย่างสุภาพ “ข้าน้อยจะกลับวังไปทูลต่อฝ่าบาท ใต้เท้าเจี่ยงที่นี่รบกวนท่านจัดการด้วย”
เมื่อคนเหล่านี้ถอยห่างออกไปก็มีเสียงเบาถามขึ้นจากความมืด “หายแค้นหรือยัง”
แต่เสียงที่ตอบกลับมาเป็นเสียงของสตรี “ขอบคุณท่านมากเจ้าค่ะ”
“ไปกันเถอะ!” พวกเขาเดินออกไปทางประตูลับ แสงจากดวงอาทิตย์ข้างนอกกำลังส่องลงมาราวกับอยู่คนละโลกกับด้านในประตู เด็กสาวถอดผ้าคลุมศีรษะออกเผยให้เห็นใบหน้าของหมิงเวย
หยางชูถามนาง “ต้องการไปหานายท่านสามหรือไม่”
หมิงเวยส่ายหน้า “ตอนนี้เขากลายเป็นบ้าไปแล้วมีอะไรให้น่าชมกัน”
ตอนอยู่ที่ตงหนิง นางใช้วิชากับนายท่านสาม และเขาก็ถูกทรมานอย่างบ้าคลั่งตลอดการเดินทาง ฮูหยินสามและบุตรสาวได้ละทิ้งทุกอย่างแล้วไปเกิดใหม่แล้ว นางจึงไม่ต้องการเสียเวลากับนายท่านสามอีก
เมื่อคิดดูอีกทีนางก็ถามออกไป “พวกท่านได้ถามอะไรจากเขาบ้างหรือไม่เจ้าคะ”
หยางชูตอบ “องค์กรนี้ค่อนข้างมีเส้นสาย พวกเราใช้ยาคายความลับกับนายท่านสาม แต่ก็ได้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
“อย่างเช่นอะไรหรือเจ้าคะ”
“จากที่นายท่านสามกล่าวมาเขาได้ติดต่อกับองค์กรนี้หลังจากการสอบประเมิน จากการตรวจสอบเขาควรอยู่สามอันดับแรก แต่เมื่อประกาศรายชื่อเขาถูกจัดให้อยู่ลำดับที่สิบ นายท่านสามผิดหวังมาก และในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้พบกับคนเหล่านี้”
“แล้
