วสถานการณ์ขององค์กรและที่ตั้งของพวกเขา…”
หยางชูส่ายหน้า “ข่าวที่เขารู้มาใช้ไม่ได้อีกต่อไป ตั้งแต่เขาแกล้งตายแล้วกลับมาที่ตงหนิง เขาใช้ชีวิตราวกับคนที่ตายไปแล้วจึงมีการติดต่อกับองค์กรน้อยมาก ในระยะเวลาสิบปีทั้งที่ตั้งและวิธีการติดต่อในเมืองหลวงได้เปลี่ยนไปนานแล้ว”
“ช่างน่าเสียดายจริง…”
“แต่อย่างไรก็ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อยู่อย่างหนึ่ง” หยางชูมองนาง “สิ่งของยืนยันตัวตนของพวกเขาดูเหมือนจะมีวิธีการติดต่ออยู่”
หมิงเวยพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
หยางชูเลิกคิ้ว “ท่านจะไม่นำสิ่งนั้นออกมาหรือ ในเมื่อมีวิธีการติดต่อพวกเขาจะต้องหาวิธีมาชิงมันกลับไปแน่ หากท่านพกติดกายไว้จะเป็นอันตรายได้”
หมิงเวยเหลือบมองเขา “ท่านคิดว่าข้าโง่งั้นหรือ ถึงไม่มีของสิ่งนั้น หากพวกเขาต้องการตรวจสอบมีหรือจะตรวจสอบไม่พบ”
“….” หยางชูตัดสินใจไม่พูดปัญหานี้กับนางต่อ คนผู้นี้มีเป้าหมายให้ผู้อื่นสำลักตายเสมอ
“ส่วนทางฝั่งตระกูลหมิง นายท่านสองกับนายท่านสามถูกตัดสินให้ประหารซึ่งหน้า ส่วนนายท่านใหญ่และนายท่านห้าที่อยู่เมืองหลวงถึงไม่ได้เข้าร่วมโดยตรง แต่พวกเขามีการรายงานข้อมูล และติดต่อกับผู้กระทำผิดจึงถูกตัดสินโทษประหารเช่นกัน ส่วนนายท่านสี่ที่รู้เห็นทุกอย่างแต่ไม่รายงาน แต่เพราะเขาสำนึกผิดจึงอนุญาตให้ไถ่ถอนตนเองได้ ส่วนคนที่เหลือไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้ ตามกฎหมายจะไม่ถูกตัดสินโทษ และทรัพย์สินส่วนหนึ่งของครอบครัวจะถ
