าจำนวนหนึ่งหากข้าพบสมบัติล้ำค่าของเสวียนเหมินได้คงจะดี”
หยางชูมองนางอยู่สักพักแล้วยิ้มออกมา “ต้องการเจรจาเงื่อนไขอะไรก็พูดออกมาเถอะ จะมาทำท่าทำทางทำไมกัน” เขาก้มหน้าลงจัดเครื่องประดับตรงเอวให้เข้าที่ “พูดมา ท่านต้องการสิ่งใด”
เห็นเขาอารมณ์ไม่ค่อยดีหมิงเวยจึงยิ้มอย่างสดใส “ทำไมพูดเช่นนั้นเล่า ตอนนี้ข้าแค่มีปัญหาเล็กน้อยเท่านั้นเอง…”
หยางชูมองนางอย่างเย็นชา “ตกลงท่านจะพูดหรือไม่พูด”
หมิงเวยรีบตอบ “ในเมื่อท่านพูดมาเช่นนี้งั้นข้าไม่เกรงใจล่ะ ตอนนี้ความสามารถของข้าค่อนข้างต่ำพลังน้อยเกินไป หากท่านสามารถหาสมบัติล้ำค่าของเสวียนเหมินมาได้จะช่วยเพิ่มพลังให้ข้าได้ในช่วงเวลาสั้นๆ หากท่านต้องการสืบหาความจริงเรื่องนี้ความเป็นไปได้ก็จะเพิ่มขึ้น”
“ของแบบไหนถึงเรียกว่าสมบัติล้ำค่าของเสวียนเหมิน”
หมิงเวยครุ่นคิด “อาจเป็นยาวิเศษหรือเป็นสิ่งของที่มีพลังมหาศาล ของพวกนี้จะถูกพบโดยคนในเสวียนเหมิน และจะถูกยกย่องให้เป็นสุดยอดสมบัติแน่นอน ข้าไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับโลกของเสวียนเหมินเท่าไรนัก หากท่านช่วยไปสอบถามหน่อยล่ะก็…”
“ได้” หยางชูตอบรับทันที “ข้าจะไปสอบถามให้ท่าน”
หมิงเวยยิ้มกว้าง “ขอบคุณมากเจ้าค่ะ!”
หยางชูมองอีกฝ่ายที่เผยรอยยิ้มสดใสก็เบนหน้าไปทางอื่นและพูดเสียงแผ่วเบา “ท่านนี่ช่าง…”
หมิงเวยไม่ได้ยินประโยคหลัง แม้ว่านางจะได้ยินมันชัดเจนแต่ก็ต้องทำเป็นไม่ได้ยิน หากต้องการใช้ประโยชน์จำเป็นต้องใช้ไม้อ่อนเร
