ื่องนี้หมิงเวยเข้าใจดี
“จริงสิ ความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับใต้เท้าเจี่ยงเป็นอย่างไรบ้าง” หยางชูมองนางอย่างระวังตัว
หมิงเวยรีบพูดออกไป “ข้าไม่ได้หมายความถึงเรื่องอื่น หากต้องการสืบเรื่องนี้เราไม่ควรใช้สายลับของหวงเฉิงซือ แต่ต้องใช้ช่องทางอื่น ใต้เท้าเจี่ยงเชี่ยวชาญเรื่องการสืบคดีมากที่สุดไม่ใช่หรือ”
ไม่ใช่แน่นอน! หยางชูสังหรณ์ใจว่านางไม่ได้พูดความจริง แต่ก็ไม่สามารถหาเหตุผลมาโจมตีได้ เขารู้สึกรำคาญใจตนเองอย่างมาก
เขารู้สึกว่าในสายตาของนางเจี่ยงเหวินเฟิงสำคัญกว่าตน ให้ตายเถอะ เจี่ยงเหวินเฟิงแข็งแกร่งกว่าเขาตรงไหนกัน
“ความสัมพันธ์ของข้ากับเขาก็ไม่เลว แต่ก็ไม่ได้เป็นการส่วนตัวอะไร” หยางชูตอบอย่างเบื่อหน่าย “คนผู้นี้แท้จริงแล้วไม่ค่อยสนิทสนมกับผู้ใด ทุกคนในหน่วยต่างพูดกันว่าเขาเป็นขุนนางผู้โดดเดี่ยว แต่ข้าไม่คิดเช่นนั้น หากเขาเป็นขุนนางผู้โดดเดี่ยว เขาควรจะจริงจังกับทุกเรื่องมากกว่านี้ แต่บางเรื่องเขาก็จัดการได้…อย่างไรก็ตามข้าไม่เชื่อใจว่าเขาจะช่วยข้าได้”
“เอาล่ะ” หมิงเวยผิดหวังเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นเราต้องรอโอกาสเจ้าค่ะ ท่านอยู่ในหวงเฉิงซือได้ไม่นาน รากฐานยังห่างไกลนัก หากดำเนินการเรื่องนี้ในตอนนี้จะเป็นการรีบร้อนจนเกินไป” หยางชูพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ฟังคำพูดของนาง
“ตอนนี้ยังไม่เช้า ท่านรีบกลับไปเถอะเจ้าค่ะ” นางพูดเสียงเบา “ไม่เช่นนั้นอาหว่านคงเป็นห่วงได้”
ในที่สุดหยางชูก็ยอมที่จะ
