พวกเขาเดินตลอดช่วงสาย ทั้งสามคนก็ซื้อของจากตลาดถุงเล็กถุงใหญ่กลับจวนไป ในตอนที่พวกเขากลับมาถึงจวน ฮูหยินจี้กำลังนำผ้ามาวางเห็นบุตรชายคนเล็กกลับมาพร้อมหลานสาว หน้าเหม็นๆ ที่อีกฝ่ายทำก่อนหน้านี้กลายเป็นเสียงพูดคุยเสียงหัวเราะ
ช่างเถอะ แต่อีกฝ่ายที่บุตรชายคุยไปหัวเราะไปนั้นเหตุใดถึงเป็นสาวใช้ที่อยู่ข้างกายหลานสาวของนางเล่า
ฮูหยินจี้ไม่คิดว่าบุตรชายคนเล็กของตนจะสนใจในตัวสาวใช้นางนั้น สองนายบ่าว คนหนึ่งงดงามอีกคนขี้เหร่เป็นความต่างที่ชัดเจนมาก ขนาดสาวงามที่เป็นคู่หมั้นเขายังไม่ชอบไม่สนใจนับประสาอะไรกับสาวใช้กัน
ช่างแปลกเสียจริง ตนจะไปรู้ความคิดของจี้เสียวอู่ได้อย่างไรกัน
เมื่อรู้ว่าตัวฝูรู้เคล็ดวิชาเขาคิดว่านางเป็นสาวผู้นำพาโชคชะตาในใต้หล้านี้ เป็นสาวใช้ในนาม แต่จริงๆ แล้วนางคือวีรสตรี! จากประสบการณ์เมื่อคืน เขายังค้นพบคำอธิบายที่สมเหตุสมผล
ในเมื่อตัวฝูรู้เคล็ดวิชาจึงไม่น่าแปลกใจที่จะสอนคุณหนูของตนเอง! หากเขาต้องการศึกษาแน่นอนว่าต้องเข้าหาคนที่เก่งกาจที่สุด อีกอย่างเขาไม่ชอบลูกพี่ลูกน้องของเขาคนนี้มาก เจอกันครั้งแรกก็เล่นงานเขาเช่นนั้นต่อหน้าท่านพ่อท่านแม่กลับทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์
เพราะฉะนั้นต้องเป็นเจ้าเท่านั้น ตัวฝู!
ตัวฝูนั้นไม่ได้รับรู้ถึงความคิดที่บิดเบี้ยวในใจของเขา เมื่อเห็นท่าทางของคุณหนู ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจที่นางจะพูดถึงเรื่องเหล่านี้กับจี้เสียวอู่ หรือก็คือตนเป็นแค่สาวใช้คนหนึ่ง
