นางพูดมาก็มีเหตุผล ในเมื่อมาอยู่ถึงเมืองหลวงแล้วจะไม่มีเรือนของตนเองได้อย่างไร”
ดังนั้นจี้หลิงจึงออกไปจัดการเรื่องให้ เมื่อเดินผ่านน้องห้าเขาก็อดส่ายหน้าไม่ได้ น้องห้าของเขาคนนี้ดูเป็นเด็กไม่รู้จักโต เฮ้อ…เขาอยากจะถอนหมั้นแทนน้องหญิงจริงๆ น้องหญิงมีความสามารถเพียงนี้ควรพูดเรื่องแต่งงานดีหรือไม่
แล้วใบหน้าของหยางชูก็ปรากฏขึ้นในความทรงจำของจี้หลิง ตัวเขาถึงกับสั่นเทิ้ม
ไม่ได้ๆ คนอย่างเขาต่อให้ชาติตระกูลสูงส่งก็ไม่ได้!
แล้วยังมีชื่อเสียงเรื่องดวงกินภรรยาอีกหมั้นกับใครคนนั้นเกิดเรื่องไม่ว่าอย่างไรเขาไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาด!
……….
จี้หลิงกลับมาอีกครั้งเขาได้ทำสัญญากับเจ้าของจวนข้างเคียงเรียบร้อยแล้ว ตกลงกันว่าวันรุ่งขึ้นจะไปที่ส่วนราชการเพื่อทำการโอนสิทธิ์ จวนนี้ปล่อยให้ครอบครัวอื่นเช่ามาหลายปีสภาพแวดล้อมจึงไม่ค่อยดีนัก
หมิงเวยเจรจากับฮูหยินจี้ไปว่า “ท่านป้าเจ้าคะ หลานอยู่กับพวกท่านที่นี่ เรามาเชื่อมสองจวนเข้าด้วยกันดีหรือไม่เจ้าคะให้บ่าวอาศัยอยู่ที่จวนนู้น หากเป็นแบบนั้น ซ่อมแซมลานด้านนอกอีกสักหน่อยพี่ห้าจะได้ย้ายเข้ามาได้ พวกเราจะได้อยู่อาศัยกันได้กว้างขึ้น ท่านลุงกับท่านพี่จะได้สร้างห้องหนังสือขึ้นมาได้”
เดิมทีฮูหยินจี้ก็วางแผนไว้อย่างนั้นนางจึงเห็นด้วยอย่างยิ่ง “แบบนี้ดีเลย ป้าเองก็ไม่อยากให้หลานย้ายไปอยู่ที่จวนนู้นเท่าไรนัก” ดังนั้นจึงไปปรึกษาจี้หลิงว่าจะซ่อมแซมจวนอย่างไรดี
เมื่อนา
