”
หมิงเวยยิ้ม “เรื่องการแต่งงานพูดไปก็ซับซ้อน ขอแค่อีกฝ่ายไม่ตกลงก็พอแล้ว ดูจากพี่ห้าแล้วเขาคงไม่อยากแต่งงานเหมือนกัน”
ตัวฝูไม่คิดพูดอะไรอีกนางหลับตาลง “นอนกันเถอะเจ้าค่ะ พวกเราเพิ่งมาถึงเมืองหลวง พรุ่งนี้ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องทำ!”
…………
หยางชูและเจี่ยงเหวินเฟิงที่เดินทางกลับหยุนจิงพร้อมกับนางตอนนี้ก็ยังไม่ได้นอน ภายในพระราชวังหยุนจิง ณ ท้องพระโรงสำหรับว่าราชการยังคงสว่างไสวในกลางดึก
ฮ่องแต้แห่งแคว้นฉีเหนือ ผู้มีพระสมัญญานามเหวินตี้ผู้นั้นกำลังนั่งบนแท่นประทับ ตามองเอกสาร ในขณะเดียวกันก็ฟังคำรายงานของเจี่ยงเหวินเฟิงเกี่ยวกับผลลัพธ์ของการเดินทางในครั้งนี้
ฮ่องเต้ปีนี้มีพระชนมพรรษาสี่สิบหกชันษา ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่อำนาจของฮ่องเต้อยู่ในจุดสูงสุด เขาเป็นบุตรชายคนเล็กที่เกิดจากภรรยาเอกของไท่จู่ซึ่งเกิดในปีที่ไท่จู่ได้ขึ้นครองบัลลังก์
เมื่อเทียบกับพี่ชายทั้งสามคนของเขาแล้ว เขาไม่เคยพบเห็นความวุ่นวายมาก่อนเป็นคนที่เกิดมาพร้อมกับสันติสุข ด้วยเหตุนี้แม้ว่าเขาจะเป็นที่ชื่นชอบ แต่เขาก็สูญเสียความใกล้ชิดกับบิดาของตนเองไป
เขามีพี่ชายอีกตั้งสามคน ผู้ใดจะคิดเล่าว่าเขาจะเป็นคนที่ได้นั่งบัลลังก์ในที่สุด แม้จะได้พบคนที่แข็งแกร่ง แต่ก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะมีชีวิตรอดได้
“เอาล่ะ” เมื่อฟังเสร็จฮ่องเต้ก็ยกมือขึ้น เจี่ยงเหวินเฟิงหยุดรายงาน รอคำสั่งจากฝ่าบาท
ฮ่องเต้ขมวดคิ้วและกล่าวด้วยความเบื่อหน่ายเล็กน้
