เดินไปมาในลานบ้าน
“เปลี่ยนหญ้าเป็นกองกำลังได้จริงๆ ด้วย!” เขาตื่นเต้น “ท่านเทพธิดาสอนข้าด้วยเถิด!” หมิงเวยยิ้มแต่ไม่พูดอะไร
แล้วจี้เสียวอู่ก็นึกขึ้นได้ว่า “อ้อ ท่านต้องทดสอบก่อนใช่หรือไม่ บอกมาเลยว่าข้าต้องทำอย่างไร ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟข้าก็จะทำ!”
หมิงเวยพยักหน้าแล้วมองไปรอบๆ จากนั้นหยิบเชือกป่านที่หล่นอยู่ใต้กระถางดอกไม้ขึ้นมา เห็นนางเขย่ามือแล้วเชือกก็ลอยขึ้นไปบนอากาศห้อยอยู่ตรงหน้าเขา
จี้เสียวอู่ยื่นมือออกไปเพื่อดึง แต่พบว่ามันไม่สามารถขยับได้
เขาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสับสนแล้วมองไปที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ว่างเปล่า “มันผูกอยู่ที่ใดกัน”
หมิงเวยตอบ “ข้าแค่ต้องการให้ท่านดูว่านี่เรียกว่าเคล็ดวิชาหรือไม่”
จี้เสียวอู่ครุ่นคิดแล้วพยักหน้า “สมเหตุสมผล บททดสอบของข้าคืออะไรหรือ”
หมิงเวยชี้ไปที่เชือกป่าน “ท่านปีนขึ้นไปบนเชือกและดูว่าบนนั้นมีอะไร หากท่านกลับลงมาได้อย่างราบรื่นถือว่าผ่านการทดสอบ”
“ปีนขึ้นไปได้หรือ” จี้เสียวอู่รู้สึกสนใจมากขึ้น “ขึ้นไปถึงสวรรค์ได้หรือไม่ ฮ่าๆๆ สามารถมองเห็นอวี้ตี้หวางหมู่[1]บนสวรรค์ได้ด้วยอย่างนั้นหรือ อย่างไรก็จะถือโอกาสขโมยเซียนตัน[2]จากเทพได้แล้วนำกลับมาให้ท่านเทพธิดาด้วยแล้วกัน”
หมิงเวยยิ้ม “ท่านขึ้นไปดูก็รู้แล้ว”
“ได้ๆๆ ข้าจะขึ้นไป!” เขาดึงเชือกลงตรวจสอบให้แน่ใจว่ามั่นคงดี จากนั้นก็ถอดเสื้อคลุมตัวใหญ่ออกแล้วคว้าเชือกปีนขึ้นไป
เชือกเส้นนี้ยาวดีจริง! ไม่รู้
