ว่าจะยาวไปถึงไหนเขาปีนขึ้นไปสักพักแล้วมองลงไปข้างล่างเห็นเรือนของตนเองมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆ และแล้วเขาก็เข้าไปอยู่ในก้อนเมฆในไม่ช้า
“ที่แท้ความรู้สึกของการขึ้นสวรรค์เป็นอย่างนี้นี่เอง ฮ่าๆๆ น่าสนใจจริงๆ” จี้เสียวอู่ยังคงปีนขึ้นไป แต่เขาปีนขึ้นไปนานแล้วผ่านก้อนเมฆชั้นแล้วชั้นเล่า แต่ก็ยังไม่ถึงจุดสูงสุด
“นานขนาดนี้แล้วทำไมยังปีนขึ้นไปไม่ถึงอีกล่ะ! หากฟ้าสางแล้วท่านพ่อท่านแม่พบเข้าจะทำอย่างไรปีนมาตั้งนานแต่ต้องปีนถึงแค่ตรงนี้…”
เขาครุ่นคิดแล้วก็ตัดสินใจปีนต่อไปได้พบเจอประสบการณ์ลึกลับเช่นนี้เขาจะยอมแพ้ได้อย่างไรไม่แน่ว่าหากเขาปีนขึ้นถึงสวรรค์จริงๆ ถึงเวลานั้น…
จี้เสียวอู่ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกได้ใจเขารู้สึกถึงความเหนื่อยล้าของมือเท้าแต่เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วเขาก็กลับมีแรงขึ้นมาอีกครั้ง หมิงเวยเห็นเขาเป็นเช่นนั้นก็หัวเราะแล้วเดินกลับห้องไป
ในตอนที่จี้เสียวอู่ปีนขึ้นไปบนสันกำแพงจี้หลิงก็ถูกภรรยาปลุกให้ตื่น “เสียวอู่กลับมาแล้ว!”
หลายวันมานี้จี้หลิงรีบร้อนเดินทางเพื่อไปถึงที่หมายไม่มีหยุดพัก เขาจึงรู้สึกง่วงมากทำได้เพียงตอบรับไปแล้วพูดเสียงอู้อี้ “เขากลับมาแล้วก็ช่างไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก” จากนั้นก็พลิกตัวนอนต่อ
ภรรยาของเขาตบเขาอีกครั้ง “หากเขาทำตัวบ้าเองก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้น้องหญิงอยู่ในเรือน เขาจะไม่รบกวนคนอื่นในตอนกลางดึกหรือ” จี้หลิงยังอยู่ในความงุนงงไม่ตอบรับ
ภรรยาของเขาไม่มีทางเลือก แต่ดูเ