ในกาย แม้ไม่เคยเรียนวรยุทธ์มาก่อนแต่ก็โจมตีกลับไปตามสัญชาตญาณ
เมื่อเห็นอาหว่านยื่นมือออกมาจึงพลิกมือคว้าตัวนางไว้แล้วตีที่หัว การต่อสู้ที่ไม่เป็นแบบแผนทำเอาอาหว่านมึนงง แต่พลังของตัวฝูแข็งแกร่งตรึงนางจนไม่สามารถใช้กระบวนท่าอะไรได้ อาหว่านจึงทำได้แค่โต้กลับอย่างไม่เป็นแบบแผนเช่นกัน
แล้วทั้งสองคนก็เริ่มตะลุมบอนกัน
หมิงเวยมองอย่างตกตะลึง เกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆ ถึงทะเลาะกันขึ้นมาได้
“ปล่อยข้า!” อาหว่านตะโกน
“ไม่ปล่อย!” ตัวฝูโต้กลับ “เจ้าจะทำร้ายคุณชายจี้”
“หึ! เขาทำร้ายคุณชายก่อน!”
“เพราะอย่างนั้นถึงให้เจ้าทำร้ายคุณชายไม่ได้!” สาวใช้ทั้งสองต่อสู้กันจนเดินโซซัดโซเซล้มลงบนระเบียง พวกนางต่างดึงทึ้งผมดึงทึ้งเสื้อผ้ากันเอง
“อาหว่าน!” หยางชูตะโกนเรียกแล้วก็มีอีกหมัดซัดเข้ามาจนเขารู้สึกมึนงง
จี้หลิงดันเขาติดกำแพงและจ้องเขาอย่างดุร้าย “เดิมทีข้าคิดว่าท่านคงไม่ได้เลวอย่างในข่าวลือไม่คิดเลยว่าท่านจะทำเรื่องเช่นนี้! สัตว์เดรัจฉาน!”
หยางชูถูกชกถึงสองครั้งติดความโกรธเขาก็พุ่งสูงขึ้น หลังอายุสิบห้าปียังไม่เคยมีใครมาทำร้ายใบหน้าของเขาได้!
“ข้าทำอะไร ข้าไม่ได้ทำอะไร!” จี้หลิงคิดปล่อยหมัดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หยางชูยื่นมือออกมาได้ทัน เขาสกัดหมัดของอีกฝ่ายด้วยฝ่ามือ
“ท่านไม่ได้ทำอะไรงั้นหรือ” จี้หลิงโกรธมาก “แล้วทำไมท่านถึงได้ออกมาจากห้องของน้องข้า”
“เอ่อ…” หยางชูอึกอัก เขาเอียงศีรษะครุ่นคิดถึงรู้ว่าปัญหาอย
