ู่ที่ไหน
สถานการณ์เมื่อกี้…เหมือนว่าจะดูแปลกไปนิดหน่อย ไม่ต้องรอให้พวกเขาจัดการปัญหาการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ทำให้องครักษ์ตื่นตระหนก
อาสวนพาคนกลุ่มหนึ่งวิ่งขึ้นไปและตกใจเมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า
“คุณชายขอรับ”
นี่มันสถานการณ์อะไรกันคุณชายกับลูกพี่ลูกน้องของแม่นางหมิงทะเลาะกันงั้นหรือ และดูเหมือนว่าจะเสียเปรียบด้วย อย่าล้อเล่นน่ะ ฝีมือของคุณชายจะมาแพ้ให้กับบัณฑิตอ่อนแอได้อย่างไรกัน
จากนั้นสาวใช้ผู้มีนามว่าเสี่ยวถงวิ่งเข้ามาหาแล้วกรีดร้อง “พี่อาหว่าน!”
หมิงเวยยกมือปิดหน้าตนเองนางทนมองต่อไปไม่ไหวแล้ว
“เอาล่ะ พวกท่านเลิกตีกันได้แล้วแยกออกจากกันซะ!”
นางเหลือบมองเจ้าหน้าที่ที่มารวมตัวกัน “พวกท่านอยากขายหน้าต่อไปหรือ”
“…..”
จี้หลิงคลายมือออกจากคอเสื้อของหยางชู เสื้อผ้าของทั้งสองยับยุ่งไม่เป็นระเบียบ ใบหน้าของหยางชูมีรอยฟกช้ำอยู่สองแห่ง อาหว่านกับตัวฝูถูกลากเข้าไปเกี่ยวด้วย ทั้งสองคนตื่นตระหนกมากผมเผ้ายุ่งเหยิงมือช้ำห้อเลือดราวกับหญิงปากร้ายตีกัน
“ไม่มีอะไรแล้ว” หมิงเวยเชิดคางขึ้น “พวกท่านลงไปเถอะ” เหล่าองครักษ์มองหยางชู หยางชูคลี่พัดบังใบหน้าของตนเองพลางโบกมือ
“ไปซะ!” ช่างหดหู่เสียจริง ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของเขามีไว้ให้คนมองเป็นเรื่องตลกเสียแล้ว…
“พวกท่านเข้ามาให้หมด!” หมิงเวยเดินเข้าไปด้านในได้สองก้าวเมื่อหันกลับไปเห็นว่าไม่มีใครขยับก็เลิกคิ้ว “ทำไม ยังถูกคนมองเป็นเรื่องตลกไม่พอหรือ”
“….” คน
