ามเป็นไปได้อยู่แปดส่วนเจ้าค่ะ” หมิงเวยตอบ
ขั้นตอนที่นางแก้เป็นสิ่งที่ท่านอาจารย์คิดค้นขึ้นมาซึ่งยังไม่มีผู้ใดสามารถทำได้ จากประสบการณ์ของการเผชิญหน้ากัน ซูรื่อฉู่ผู้นั้นไม่ใช่คนเคร่งครัดในกฎระเบียบ หากพบว่าไม่สามารถออกไปได้มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะกลับมา
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้าเขาไม่ถามหาเหตุผลอะไรต่อแต่รับชาร้อนมาจากอาหว่านและจิบช้าๆ ผ่านไปสักพักหน้าต่างก็ถูกบางสิ่งกระแทกลงมา
เหลยหงเดินไปเปิดมันออก
“พบกันอีกแล้วนะ!” ใบหน้าที่ไม่โดดเด่นของซูรื่อฉู่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
เหลยหงไม่มีท่าทีแปลกใจเลยเขายืนนิ่ง “เชิญเข้ามา” อีกฝ่ายกลับหัวเราะ ไม่มีความคิดที่จะเดินเข้ามา
“ห้องของพวกท่านข้าไม่กล้าเข้าไปหรอกเผื่อด้านในจะมีบางอย่างที่ไม่ควรอยู่…”
หมิงเวยยิ้ม “ท่านไม่เข้ามาก็ไม่เป็นไร ข้าแค่เกรงว่าท่านที่แขวนตัวเองอยู่ข้างนอกจะเหนื่อยเอา”
“ไม่เหนื่อยเลยๆ!” ซูรื่อฉู่โบกมือ “สำหรับคนท่องยุทธภพที่นอนกลางดินกินกลางทรายอย่างพวกเราเรื่องแค่นี้ไม่หนักหนาอะไรหรอก”
หญิงสาวที่ห้อยตัวอยู่ที่หน้าต่างอีกฝั่งหนึ่งกลอกตาพยายามอดทนไม่ทำให้เสียเรื่อง เขาไม่เหนื่อยแต่นางเหนื่อย! เมื่อครู่นางถูกสาวใช้แปลกประหลาดโจมตีจนได้เลือด คาดว่าภายในต้องได้รับบาดเจ็บแน่ห้อยลงมาจากหน้าต่างชั้นสองแบบนี้มันเปลืองแรงมาก!
“ก็ได้” หมิงเวยยิ้มตาหยี “เอาตามที่ท่านสะดวกเถิด”
ทั้งสองฝ่ายเงียบไปสักพักซูรื่อฉู่เป็นฝ่ายทนไม่ไหวก่อน “พวกท