ลำบากซะดีกว่า แม้ว่าเขาจะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ แต่เขาก็ยังไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารเสื้อผ้าเพราะมีคนคอยปรนนิบัติให้ แม้ว่าเขาไม่สามารถคิดถึงเรื่องเช่นนั้นในอนาคตได้ แม้ว่าชีวิตของเขาจะไม่ดีเหมือนเดิม แต่เขาก็ยังอยากมีชีวิตอยู่!
“ข้าแค่เมา ความรักมันห้ามไม่ได้! ข้ารักพี่สะใภ้สามจากใจ…”
“เพี้ยะ!” เสียงตบดังขัดจังหวะเขา
ใบหน้าของหมิงเวยเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง “ท่านไม่มีค่าพอให้พูดถึงท่านแม่!” นายท่านหกจับแก้มที่ร้อนผ่าวของเขาและเริ่มกลัวมากขึ้น แต่เขาก็ไม่กล้าพูดออกไปทำได้แค่อ้อนวอนทางสายตาเท่านั้น
หมิงเวยเสียใจมาก “ท่านเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ทำให้ชีวิตของท่านแม่ต้องพัง นางตายแล้ว แล้วท่านมีเหตุผลอะไรให้มีชีวิตอยู่ต่ออีก”
เมื่อฟังความหมายของนางหญิงสาวหลายคนในที่นี้ก็ตกใจ
ฮูหยินผู้เฒ่าตะโกน “เสี่ยวชี! หลานทำเช่นนั้นไม่ได้นะ เขาเป็นอาหกของเจ้า!”
ฮูหยินหกคุกเข่าเสียงดัง ‘ตุบ’ มือกุมชายกระโปรงของนางแล้วร้องไห้ “ไม่ได้นะ! ข้าคุกเข่าให้เจ้า ได้โปรดอย่าทำร้ายเขาเลย…”
หมิงเวยมองนางใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง “ชายผู้นี้ยังทำร้ายท่านไม่พออีกหรือ ตอนที่เขาแข็งแรงดี วันๆ เอาแต่มีความสัมพันธ์กับสตรีมากหน้าหลายตา มีสตรีเข้ามาไม่ว่างเว้น แม้กระทั่งรู้เห็นเป็นใจให้พวกนางรังแกท่าน ตนเองอยากตีท่านก็ตี อยากด่าก็ด่าคนเช่นนี้ท่านยังขอร้องแทนเขาอีกหรือ”
ฮูหยินหกร้องไห้ “เขา เขาเป็นสามีของข้า! ขอ ขอร้องล่ะ หากจะ
