ยงดัง “อยากได้ตัวเขาหรือ ข้าให้พวกท่าน!”
พูดถึงตรงนี้แล้วเขาก็คีบยันต์ออกมาใส่พลังแล้วแปะไว้ที่กลางกะโหลกศีรษะของนายท่านสาม
มันคือยันต์กระจายวิญญาณ
หากแปะลงถูกจุด ถึงนายท่านสามจะมีชีวิตอยู่ แต่วิญญาณของเขาจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงในทันที แม้จะไม่สูญเสียจิตวิญญาณ แต่ก็ไม่มีทางกลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์ได้อีก
ไม่ใช้วิชาทำร้ายผู้คนนั่นเป็นสิ่งที่เขาพูดออกมาจริงๆ
แต่นายท่านสามไม่ถือว่าเป็นคนเสียหน่อยนี่
ในช่วงเวลานั้นเขาตัดสินใจเลือกขายชีวิตของตนเองถือว่าไม่เป็นคนอีกต่อไปแล้ว
หลังถูกเทพสายฟ้าระเบิดใส่ นายท่านสามที่กระดูกสะบักได้แทงทะลุก็รู้สึกหนาวขึ้นมาในเวลานั้น
เขารู้วิชาเพียงแค่เห็นยันต์แผ่นนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ความกลัวเข้าสู่หัวใจของเขาในทันทีเขาตะโกนออกไป “ไม่!”
แต่คนผู้นั้นกลับยิ้มอย่างใจดี สีหน้าเหมือนกันกับตอนที่แอบเข้ามาเพื่อช่วยเขา แต่มือของเขาไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
นายท่านสามหลับตารอความเจ็บปวดที่กำลังจะมาถึง
“แฮ่ก!” เสียงทุ้มต่ำอ่อนแรงราวกับอยู่ในจินตนาการ ตามด้วยเสียงร้องอื้อ จากนั้นก็มีเลือดไหลรดบนใบหน้าของเขา
นายท่านสามลืมตาขึ้น แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นสหายที่กระโดดขึ้นไปบนต้นไม้พลางเอามือจับเอวไว้
สีหน้าของเขามืดมน สิ่งที่เขามองเห็นไม่ใช่หยางชูที่แทงเขาด้วยร่ม แต่เป็นหมิงเวยที่ยืนแยกตัวห่างออกจากเหล่าองครักษ์
“วิชาของท่านไม่เลวเลย!”
เขาแสยะยิ้มอย่างกระหายเลื
