นั้น นอกจากคำตอบนี้ ข้าก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรแล้ว”
“หมายความว่าวัดเป่าหลิงเกี่ยวข้องกับฉีตงจวิ้นอ๋องงั้นหรือ”
“มันต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ผู้อื่นจะเก็บอาหารจำนวนมากเพียงนี้ไปเพื่ออันใดกัน” หยางชูคิด “น่าเสียดายที่ไม่มีชุดเกราะหรือกระบี่มิฉะนั้นจะสามารถจับกุมได้ทันที”
เรื่องการก่อกบฏนี้ชุดเกราะกับกระบี่เป็นหลักฐานที่แน่นหนา
ในประวัติศาสตร์มีการพูดให้ร้ายผู้อื่นว่าเป็นกบฏจำนวนมากโดยการซ่อนชุดเกราะกับกระบี่ไว้ในจวน ขอเพียงแค่ถูกค้นพบจากเรื่องไม่จริงก็กลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาได้
หมิงเวยจับปิ่นปักผมสีทอง “ข้าอยากรู้มากกว่าว่าแม่กุญแจที่ตรงกับกุญแจดอกนี้อยู่ที่ใด”
“ใช่ ยังมีสิ่งนี้” หยางชูสั่งองครักษ์ “พวกเจ้าค้นหาให้ละเอียดว่ามีสิ่งที่เหมือนจะเป็นประตูลับอยู่หรือไม่”
“ขอรับคุณชาย”
…………
ด้านนอกยอดเขาชุ่ยมู่ องครักษ์สองสามนายนอนหมดสติอยู่บนโขดหิน แต่ละคนล้วนถูกเผาจนทั้งร่างกลายเป็นสีดำ
ชายฉกรรจ์ถือกระบี่หลายคนมองไปรอบๆ อย่างหวาดกลัว
นายท่านสามยืนเอามือไขว้หลัง สายตาจ้องมองควันสีดำจากหุบเขา
บุรุษสวมชุดทหารรับจ้างกระโดดออกมาจากควันและกลิ้งไปบนพื้นเพื่อดับไฟบนร่างของเขา
“นายท่านสาม” เขาประสานมือคำนับนายท่านสาม “มีบางอย่างผิดปกติ ไม่พบคุณชายหยางในหุบเขาขอรับ”
นายท่านสามหรี่ตา “จะไม่อยู่ได้อย่างไร เจ้าก็เห็นไม่ใช่หรือว่าเขาถูกขังอยู่ในนั้น”
“ขอรับ” ชายคนนั้นก็งงงวยเช่นกัน “พวกเราเฝ้าดูอยู่ตลอด อง
