านั้นที่ต้องการช่วยดับไฟจริงๆ
“อย่างนี้นี่เอง!” เจี่ยงเหวินเฟิงถอนหายใจ ทำให้ทุกคนถูกขังอยู่ที่นี่เห็นได้ชัดว่ามีแผนอื่น
ตอนนี้วัดเป่าหลิงกลายเป็นเกาะที่โดดเดี่ยว มีเพียงผู้ที่ตายที่นี่เท่านั้นถึงจะเชื่อมต่อกับโลกภายนอกใหม่ได้
เจี่ยงเหวินเฟิงรวบรวมความคิดของเขาอย่างรวดเร็ว หันกลับไปและตะโกน “ตี๋ฝาน!”
“ข้าน้อยอยู่นี่ขอรับใต้เท้า!” องครักษ์นายหนึ่งเดินเข้ามาหา
“พวกเราพาคนมากี่คน”
“เรียนใต้เท้า หากนับตำแหน่งที่ต่ำลงมาด้วยรวมทั้งหมดสามสิบคนขอรับ”
“พวกเจ้าแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งไปที่ภูเขา จำไว้ว่าหน้าที่ของพวกเจ้าคือตามหาคุณชาย ไม่ใช่เพื่อดับไฟ ไม่ว่าพวกเจ้าจะใช้วิธีอันใดก็ตามจะต้องช่วยคุณชายออกมาให้ได้” เจี่ยงเหวินเฟิงกดเสียงลงออกคำสั่ง
“ขอรับ!”
องครักษ์ระดับสูงแปดนายแบ่งงานกันอย่างรวดเร็ว ครึ่งหนึ่งอยู่ที่นี่ ที่เหลือรีบออกไปค้นหาเพื่อให้ความช่วยเหลือ
เจี่ยงเหวินเฟิงกระซิบอีกครั้ง “แม่นางอาหว่าน พวกเจ้าหวงเฉิงซือมีคนแปลกหน้าไม่น้อย เจ้าช่วยคิดหาทางติดต่อกับคนภายนอก นอกจากนี้ตรวจสอบร่องรอยของนายท่านสี่แล้วนำตัวมาพบข้าที่นี่”
“เจ้าค่ะ”
ทางด้านท่านเจ้าเมืองอู๋ตะโกนจนน้ำลายแห้ง เห็นกลุ่มองครักษ์ของเจี่ยงเหวินเฟิงก็ถามทันที “ใต้เท้าเจี่ยงจะออกค้นหาให้ความช่วยเหลือหรือขอรับ พวกเราไปด้วยกันดีหรือไม่ขอรับ ไปด้วยกันดีกว่าแยกย้ายกันไป”
เจี่ยงเหวินเฟิงยิ้มแล้วเรียกตี๋ฝาน “ได้ยินที่ท่านเจ้
