้ห่อใบบัวอบหรืออยู่เป็นเพื่อนซากศพกันล่ะ”
……….
ด้านข้างหินเทพธิดาตัวฝูนั่งอยู่ด้านหน้าศาลเจ้าตามองตรงไป
อาหว่านรออย่างใจจดใจจ่อนางพึมพำในปาก “คุณชายไปคนเดียวไม่เสี่ยงเกินไปงั้นหรือ หากเกิดอันใดขึ้นมาจะทำอย่างไร…”
อาสวนอดไม่ได้ที่จะพูดแทรก “คุณชายไม่ได้ไปคนเดียว พวกเราจัดกำลังคนไว้ด้านล่างแล้ว พวกเขาจะไปกับคุณชาย”
อาหว่านถอนหายใจ “แต่วรยุทธ์ของพวกเขาไม่เก่งเท่าเจ้า!”
แม้จะดีใจที่ได้รับคำชม แต่อาสวนกลับรู้สึกว่า นางเป็นห่วงเกินเหตุไปหรือไม่
ถึงวรยุทธ์ของเขาจะเก่งกาจเพียงใด แต่ก็เทียบไม่ได้กับกำลังคนกลุ่มหนึ่ง
หากเกิดเรื่องขึ้นจริงแล้วเขาอยู่ข้างกายคุณชายก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอันใดได้อยู่ดี
ในขณะนั้นฝั่งตรงข้ามของยอดเขาชุ่ยมู่ก็มีเสียงกึกก้องดังขึ้น
ทั้งสามคนมองไปยังฝั่งตรงข้าม แต่จากมุมนี้พวกเขามองไม่เห็นเลยว่าเกิดอันใดขึ้นในหุบเขา
“นั่นเสียงอันใดน่ะ” ทั้งสามคนแปลกใจ
ผ่านไปไม่นานตัวฝูก็ร้องตะโกนขึ้น “พวกท่านดูนั่น มีควัน!”
“ท่าไม่ดีแล้ว!” อาสวนบอก “พวกเขากำลังจะจุดไฟเผาภูเขา!”
อาหว่านไม่อยากจะเชื่อเลย “นี่พวกเขากล้าจุดไฟเผาภูเขางั้นหรือ หรือคิดจะเผาคุณชาย บังอาจเกินไปแล้ว!”
อาสวนสงบลงอย่างรวดเร็ว “พวกเราประเมินความกล้าของพวกเขาต่ำไป อาหว่านเจ้ากลับไปรายงานใต้เท้าเจี่ยง ข้าจะไปหาเหลยหง ป้ายคำสั่งกองกำลังอยู่ในมือเขา”
“ได้” อาหว่านยัดกระถางธูปใส่มือของตัวฝูแล้วทั้งสองก็ทะยานกระโดดแยกย้
