ั้นเป็นบุคคลที่อยู่ใกล้ชิดเป็นที่ชอบพอของผู้มีอำนาจบารมี หากคุณหนูไม่มีความสำคัญจริงๆ จะส่งนางมาที่นี่ได้อย่างไร”
“เป็นอย่างนี้นี่เอง!” เสี่ยวเซียงเข้าใจอย่างถ่องแท้
“ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่ข้าก็ยังคิดว่ามันแปลก คุณหนูไม่ใช่ว่าไม่มีคนบังคับกฎเกณฑ์หรือผู้ดูแลเสียหน่อย เหตุใดต้องส่งคนเข้ามาด้วยหากมองจากเรื่องนี้ คนสูงศักดิ์ผู้นั้นเอาใจใส่คุณหนูมากจริงๆ!”
ฟางเอ๋อร์ถอนหายใจนางรู้สึกเศร้าใจมาก “เอาใจใส่แล้วอย่างไร เหมือนการแต่งภรรยางั้นหรือ ฮูหยินก็จากไปแล้ว…ไม่รู้ว่าคุณหนูจะเป็นอย่างไรต่อไป”
ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันก็มีเสียงดุดังขึ้น “ผู้ใดใช้ให้พวกเจ้าสองคนเข้ามา จวนตระกูลหมิงไม่มีกฎหรืออย่างไร ไม่ใช่สาวใช้ที่รับใช้ใกล้ชิดแต่ก็ยังกล้าเข้ามา”
สาวใช้ทั้งสองมองหน้ากันแล้วเดินเข้าไปใกล้อย่างเงียบ ๆ
สาวใช้ที่ดุพวกนางสองคนเมื่อครู่โค้งกายให้อาหว่าน “บ่าวรีบร้อนเองเจ้าค่ะ กลัวว่าอาหารที่คุณชายหยางส่งมาจะเย็นเสียก่อนก็เลย…”
“เจ้าเรียกคนมาส่งไม่ได้หรือ” อาหว่านขัดจังหวะนาง และโบกมืออย่างหมดความอดทน “ไปๆๆ คราวหน้าให้เปลี่ยนคนส่งด้วย!”
“เจ้าค่ะ….” สาวใช้ไม่กล้าพูดอันใดนอกจากก้มหน้าแล้วเดินถอยออกไป
ยามเดินจากไปก็มองฟางเอ๋อร์กับเสี่ยวเซียงด้วยท่าทางดุร้าย “พวกเจ้ามองอันใดกัน!”
เสี่ยวเซียงโกรธเคือง “แล้วเกี่ยวอันใดกับพวกเราด้วย ถูกผู้อื่นต่อว่าแต่มาลงที่พวกเรามันถูกต้องหรือ!”
“ผู้ใดให้
