ขาได้รับการเลี้ยงดูจนกลายเป็นวิญญาณชั่วร้าย ข้าสามารถเรียกเขาได้ แต่ไม่สามารถทำให้เขากลับคืนมาเหมือนดังเดิมได้ พวกท่านมีเวลาเพียงสั้นๆ ในการพูดคุยกับเขา อย่าใช้เวลาโดยเปล่าประโยชน์”
หยางชูพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”
หมิงเวยนั่งลงด้านหลังแท่นบูชา และส่งสัญญาณให้ตัวฝูกับอาหว่าน “เริ่มกันเลย”
หญิงสาวทั้งสองยืนอยู่คนละด้านในมือของพวกนางมียันต์อยู่หนึ่งปีก พอหมิงเวยบอกเริ่ม พวกนางจึงหยิบมาไว้ในมือคนละใบ
พลังที่อัดแน่นกระตุ้นให้ยันต์พุ่งไปติดบนหยกแขวน
เมื่อเสร็จไปหนึ่งแผ่น พวกนางก็หยิบออกมาอีกหนึ่งแผ่นทำเช่นนี้ต่อไปไม่หยุด เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของหญิงสาวทั้งสอง แต่พวกนางยังใช้ยันต์ไม่หมดจึงไม่กล้าที่จะหยุด ตรงกันข้ามกับพวกนางหมิงเวยที่อยู่ด้านหลังแท่นบูชานั้นดูผ่อนคลาย นางทำเพียงแค่นั่งหลับตา
อาหว่านมองอยู่สักพักแล้วกระซิบ “คุณชาย ตกลงผู้ใดเป็นคนตั้งแท่นบูชากันแน่เจ้าคะ”
ผู้ที่จัดการคืออาหว่านกับตัวฝู ส่วนนางไม่เปลืองแรงอันใดเลย
หยางชูเหลือบมองแต่ไม่พูดอันใด ถึงแม้นางจะจงใจให้ทั้งสองคนทำแล้วอย่างไร ไม่มีผู้ใดเข้าใจอันใดอยู่แล้ว!
พลังที่ถูกกระตุ้นโดยยันต์รวมตัวกันบนหยกแขวนแล้วในที่สุดก็เกิดจิงชี่สายหนึ่งที่สามารถมองเห็นได้
หมิงเวยลืมตาขึ้นแล้วตวัดนิ้ว พลังเกิดความปั่นป่วน และเริ่มหมุนรอบหยกแขวน
“พวกเจ้าสองคน” นางพูด “ลืมตา!”
“เจ้าค่ะ!”
อาหว่านลากเบาะทรงกลมออกมา “คุณชายมาทางนี้เจ้าค่ะ”
ตัวฝูถือ
