เขาฉลาดมาตั้งแต่เด็ก ทุกคนต่างบอกว่าเขาคือความหวังของตระกูลหมิง ส่วนท่านน่ะหรือ พี่ชายท่านได้เข้าร่วมการสอบคัดเลือกช่วงวสันต์[2] แต่ท่านแค่การสอบระดับเมืองก็ยังไม่ผ่าน! เพราะฉะนั้นตอนที่พี่ชายท่านแต่งงานกับนาง ท่านกลับถอยไปท่านคิดว่าหากไปแข่งกับเขาก็มีแต่จะทำให้ตนเองอับอาย! นางงดงามถึงเพียงนั้นคนที่แต่งงานด้วยควรเป็นบุรุษที่เพียบพร้อมอย่างพี่ชายท่าน แต่ท่านกลับคิดไม่ถึง! คิดไม่ถึงว่าพี่ชายท่านจะจากไปเร็วเพียงนี้!”
“นางกลายเป็นหม้าย ถูกน้องหกรังแก แล้วยังแขวนคอตายอีก! ตอนนี้ท่านรู้แล้วเสียใจหรือไม่ว่าทำไมถึงไม่พบนางให้เร็วกว่านี้ นางอาจจะไม่ตายก็ได้ แต่ตอนนี้นางตายแล้ว แค่คิดจะแก้แค้นให้นางท่านยังไม่กล้า ทำได้เพียงมานั่งเสียใจอยู่ในห้อง! ท่านมันขี้ขลาด ท่านมันคนขี้ขลาดโดยสมบูรณ์!”
นายท่านสี่ยืนจับประตูอยู่อย่างนั้น
ผิดแล้ว…เขาตอบในใจ
เขารู้นานแล้ว แต่ทำอันใดไม่ได้เพราะว่าเขาไม่มีคุณสมบัติพอ คนผู้นั้นมีคุณสมบัติมากที่สุดโดยปริยายแล้วเขาล่ะมีคุณสมบัติอะไร! บางทีการที่นางตายอาจจะเป็นเรื่องที่ดีแล้วก็ได้ จะได้ไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป
ด้านนอกห้องหมิงเฉิงพบว่าตนเองสงบอย่างน่าประหลาดใจ อาจเป็นเพราะว่าเขารู้ตัวนานแล้ว ในสายตาของผู้อื่นเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่หมิงเฉิงรู้ดีว่ามันเป็นเพียงแค่เปลือกนอก
ความคิดของท่านพ่อนั้นอิสระไม่เคยจดจ่ออยู่กับบ้านเลย ท่านแม่เองก็ขุ่นเคืองใจ แต่ก็อดทนอดกล
