กกลายเป็นสตรีล่ะก็ สำหรับสตรีนางอื่นแล้วคือเพศเดียวกัน พวกนางจะไม่ระวังตัวแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นเราจะได้อาบน้ำได้นอนด้วยกัน…จริงสิ ช่วงนี้แม่นางอาหว่านกับข้าไม่แยกออกจากกันเลย…”
เมื่อเห็นสีหน้าของหยางชูเปลี่ยนไปนางก็หัวเราะออกมา “คุณชายหยาง ทักษะของท่านยังไม่เพียงพอนะเจ้าคะ!”
แม้จะเป็นรอบยิ้ม แต่ก็เป็นรอยยิ้มที่เย็นชา แต่การโต้กลับเมื่อครู่นี้เตือนเขาได้อย่างชัดเจนเลยว่า นางไม่มีความสุข อย่างน้อยนางไม่อยากล้อเล่นกับเขาในเรื่องเช่นนี้
เป็นเพราะการตายของฮูหยินสามงั้นหรือ
โอ้ จริงสิ นางมองฮูหยินสามเป็นมารดาแท้ๆ นี่นา พิธีศพของมารดาเพิ่งจัดไป มาเกี้ยวกับบุรุษเช่นนี้เป็นเรื่องที่ไม่สมควรเป็นอย่างมาก
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้บอกตามตรงว่าในใจของหยางชูรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ตั้งแต่เมื่อใดกันที่สายตาของเขาแย่ได้ถึงเพียงนี้ อาจเป็นเพราะเขาไม่ได้มองนางเป็นคุณหนูเจ็ดตั้งแต่แรกเลยไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย
หรือว่า…
“ท่านไม่มีเรื่องอื่นแล้วหรือเจ้าคะ” หมิงเวยถาม
“หืม..”
“ท่านกันแม่นางอาหว่านออกไปเพื่อเรื่องนี้หรือ”
หยางชูสะบัดพัดในมือแล้วยิ้ม “นี่เป็นการคุยส่วนตัวแน่นอนว่าต้องหลีกเลี่ยงผู้อื่นเพื่อมากระซิบรักกันไม่ใช่หรือ” ไม่เช่นนั้นผู้ที่คอยสอดส่องอยู่จะเชื่อได้อย่างไรกัน
หมิงเวยคิด เขาแสดงละครถึงเพียงนี้แล้ว แม้แต่ตนเองก็ยังหลอกมาแล้ว ผู้อื่นไม่เชื่อคงไม่ได้แล้วล่ะ ทันใดนั้นประตูถูกเคาะสองครั้งตามด้ว
