ศรัทธาอันกว้างไกล กวาดล้างใต้หล้าเพื่อช่วยเหลือผู้คน
อาหว่านคิดมาตลอดว่าคำพูดพวกนี้มันช่างว่างเปล่า เป้าหมายยิ่งไกลเพียงใด ยิ่งเป็นข้ออ้างเพื่อทำให้ตนเองสบายใจก็เท่านั้น แต่ดูเหมือนหมิงเวยจะปฏิบัติตามอย่างจริงจัง
คุณชายเคยพูดว่าคนบนโลกใบนี้ส่วนใหญ่จะเด็ดเดี่ยวและองอาจแค่เพียงผิวเผินเท่านั้น ยากยิ่งที่จะมีทั้งสองอย่างนี้ด้วยกันอย่างแท้จริง เป็นไปได้หรือไม่ว่าแม่นางหมิงเวยผู้นี้อาจเป็นคนดีที่หาตัวจับยาก
มีเสียงหวีดหวิวดังมาจากท้องฟ้า อาหว่านเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “คุณชายมาแล้ว”
หมิงเวยเงยหน้าตามเห็นนกอินทรีสีขาวบินอยู่บนท้องฟ้า นกอินทรีสีขาวราวกับหิมะทั้งตัว ตรงปลายปีกมีสีดำเพียงเล็กน้อย ดูสง่างามและกล้าหาญเป็นอย่างยิ่ง
หมิงเวยกล่าวชม “นกอินทรี…คุณชายของเจ้าจำแลงร่างได้หรือ”
อาหว่านจ้องเขม็ง “ท่านพูดไร้สาระอันใดกันเจ้าคะ”
“ก็เจ้าบอกว่าคุณชายมาแล้ว แล้วก็มองไปที่นกอินทรีข้าก็เลยคิดว่านกอินทรีตัวนั้นคือคุณชาย”
“…..” อาหว่านตัดสินใจเรียกคืนคำพูดเมื่อครู่นี้กลับมา คนผู้นี้ดูเหมือนคนดีตรงไหนกัน มาหยอกล้อนางเล่นเช่นนี้ ช่างใจแคบเกินไปแล้ว!
หมิงเวยหัวเราะแล้วนางก็ลงมือตัดขลุ่ยต่อ มีร่องรอยฟ้าผ่าไหม้เกรียมบนกอไผ่ดำ ขลุ่ยเลานั้นของนางในชาติก่อนท่านอาจารย์ของนางทำจากไม้ที่โดนฟ้าผ่า
เมื่อคืนฝนตกหนักเกิดฟ้าผ่าไผ่ดำตรงหน้านาง ดูเหมือนเทพเจ้าจะใช้วิธีนี้เพื่อเตือนนางว่านางเป็นผู้ใด และเหตุใดถึงได้ม
