อย่างช้าๆ…
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันหรือไม่ แต่วิญญาณที่ถูกขับไล่ออกไปเมื่อสักครู่ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเต็มโลงศพ
ในตอนนี้เด็กรับใช้ทั้งแปดนายไม่สามารถยกมันได้อีกต่อไป!
อาหว่านก้มตัวลงมองหมิงเวย นางยืดตัวขึ้น และมองไปข้างหน้าด้วยสีหน้างงงวย
อาหว่านแอบเบะปาก นางเล่นละครได้เหมือนจริงมาก!
ซินแสเนตรหยินหยางลองใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผลวิญญาณทารกนั่งบนโลงศพอย่างมั่นคง และไม่สนใจสิ่งใด เหล่าผีโดยรอบเองก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เช่นกัน
ภายใต้การจ้องมองของนายท่านสองทำเอาซินแสเนตรหยินหยางถึงกับเหงื่อตก แล้วลูกศิษย์ก็กระซิบบอกเขาว่า “ท่านอาจารย์ที่นี่เย็นมากเลยขอรับ!”
ไร้สาระ! ในที่นี้เขามีทักษะยอดเยี่ยมที่สุดควรจะรู้สึกได้มิใช่หรือ บรรยากาศรอบๆ มีลมพัดเย็น ราวกับว่ามีลมพัดแรงเข้ามา
นี่มันคือการตื่นขึ้นหลังความตาย!
ใจของซินแสเนตรหยินหยางเย็นเยียบ เขารู้สึกได้ว่างานนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือเสียแล้ว เคยได้ยินว่าฮูหยินสามเสียชีวิตด้วยความไม่เป็นธรรม นางคงไม่ไปอย่างสงบสุขอย่างแน่นอน
แต่เขาดันอยากได้ค่าตอบแทนสูงจากตระกูลหมิงจึงตอบรับไป
ถ้าหากพิธีศพของฮูหยินสามไม่สามารถดำเนินการได้อย่างราบรื่น ชื่อเสียงของเขาที่สั่งสมมาหลายปีคงได้พังลงเป็นแน่
เมื่อเห็นว่าสายตาของนายท่านสองดูไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาจึงไร้ความปรานีแล้วตะโกนสั่งลูกศิษย์ “เจ้าไปเอามีดมา!”
ซินแสเนตรหยินหยางรับมีดมาแล้วกรีดที่ข้อมือของต
