ยวชี ไม่ให้นางต้องลำบาก หากหลานชายฝั่งตระกูลท่านดีจริง ข้าจะให้เสี่ยวชีออกเรือนไปกับเขา แต่หากเขาไม่ดี ข้าจะเลือกคนดีๆ ให้กับนางด้วยตัวเอง ไม่แสวงหาความมั่งคั่ง หาบุรุษที่บุคลิกดีประพฤติดี แบบนี้ท่านวางใจได้หรือไม่”
เมื่อไม่มีการตอบสนองกลับมาฮูหยินสองจึงพูดต่อไปว่า “ข้าทำได้เพียงเท่านี้ ข้าไม่สามารถแก้แค้นให้ท่านได้ ข้าไม่มีความสามารถ! นอกจากนี้…”
“ฮูหยิน! ฮูหยินเจ้าคะ!”
ฮูหยินสองรู้สึกเพียงร่างกายของนางสั่นแล้วนางก็ตื่นขึ้นมา เมื่อสาวใช้เห็นว่านายของตนตื่นแล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “เหตุใดฮูหยินถึงได้มาหลับตรงนี้กันล่ะเจ้าคะ คืนนี้อากาศหนาว กลับไปนอนพักเถอะเจ้าค่ะ หลายวันนี้มีเรื่องมากมาย ฮูหยินควรหาเวลาพักบ้างนะเจ้าคะ”
ฮูหยินสองเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากและกล่าวขอบคุณนาง
นางลังเลอยู่ชั่วครู่จากนั้นจึงเดินไปยังด้านหลังของโลงศพอย่างกล้าหาญ ฮูหยินสามยังนอนอยู่ตรงนั้น จากนั้นนางจึงเดินไปยังห้องเล็กที่อยู่ด้านข้าง หมิงเวยยังนอนหลับอยู่ แม่นางอาหว่านผู้นั้นนอนอยู่บนเก้าอี้ตัวยาว ส่วนชิวหยู่นั่งงีบอยู่บนเก้าอี้
ฮูหยินสองครุ่นคิดอยู่สักพักแล้วจึงปลุกชิวหยู่ให้ตื่นขึ้น
“ฮูหยินมีอันใดหรือเจ้าคะ” ชิวหยู่งัวเงียแล้วรอคำสั่งจากนาง
ฮูหยินสองกดเสียง “เจ้าดูนางมาสองวันแล้วกลับไปนอนพักสักสองสามชั่วยามเถอะ”
ชิวหยู่ส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “บ่าวทนได้เจ้าค่ะ อีกอย่างต้องมีคนรับใช้คุณหนูเจ็ด”
“ไม่เป็นไร วั
