หน้าให้เขาอย่างเงียบๆ
ใต้เท้าเจี่ยงผู้นี้สมแล้วที่เป็นขุนนางที่มีชื่อเสียงจนถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ โดยปกติเขาปฏิบัติต่อผู้คนอย่างอ่อนโยน แต่ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้เขาก็ทำตัวชัดเจน
เหลยหงหมุนตัวแล้วประสานมือให้หมิงเวย “คุณหนูเจ็ด เชิญท่านนำทางขอรับ” นายท่านสองที่เห็นว่าคงไม่สามารถขัดขวางได้จึงส่งสายตาให้ฉีตงจวิ้นอ๋อง
ผู้ใดจะรู้ว่าฉีตงจวิ้นอ๋องไม่แม้แต่หันมามอง องครักษ์เจ็ดแปดนายที่เจี่ยงเหวินเฟิงนำมาได้รออยู่ด้านนอกห้องโถงเรียบร้อยแล้ว
องครักษ์เหล่านี้เดินทางมาที่นี่โดยคำสั่งของฝ่าบาท แต่ละคนล้วนเป็นยอดฝีมือ หากมีพวกเขาอยู่ที่นี่ผู้ใดจะกล้าขวางกัน จวนอ๋องเองก็มีองครักษ์เช่นกัน แต่มีหรือที่ฉีตงจวิ้นอ๋องจะกล้าต่อต้านพวกเขา
หากเขากล้าก็เท่ากับว่าฝ่าฝืนคำสั่งของฝ่าบาท!
เหล่าเครือญาติยิ่งมีสายเลือดใกล้ชิดกับราชวงศ์มากเท่าไรยิ่งต้องระวัง
พวกเขามีหน้ามีตาและความมั่งคั่ง แต่หากพวกเขาแสดงความดื้อรั้นออกมาเพียงเล็กน้อยก็จะเกิดหายนะขึ้นมาทันที และอาจจะถูกกำจัดอย่างไร้ความปรานี
ท่านพ่อของฉีตงจวิ้นอ๋องเองก็ถูกกำจัดเช่นนั้น…
หมิงเวยโค้งคำนับให้ทุกคน และเดินออกจากห้องเซ่นไหว้ผู้ตาย “ใต้เท้าโปรดตามข้าน้อยมา”
นางเดินนำออกไปตามด้วยองครักษ์ทั้งหลาย เจี่ยงเหวินเฟิงเดินตามเจ้าหน้าที่ไปอย่างไม่เร่งรีบ
ฉีตงจวิ้นอ๋องเองจำต้องเดินตามไปด้วย เจ้าหน้าที่ระดับสูงและบรรดาขุนนางก็ตามไปด้วย เป็นเช่นนี้แล้วเจ้า
