หน้าที่น้อยใหญ่ที่เหลือจะไม่ตามไปได้อย่างไรกัน
ดังนั้นคนกลุ่มหนึ่งจึงเดินทางไปที่สวนอวี๋ฟาง เมื่อเห็นบุรุษมากมายเพียงนี้ เหล่าสาวใช้ก็ตกใจจนไม่รู้จะทำอย่างไร
หมิงเวยไม่สนใจ นางเดินนำทุกคนไปที่ต้นหลิวต้นนั้น
“ต้นหลิวต้นนี้เจ้าค่ะ”
“ช้าก่อน!”
“เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ” หมิงเวยตะโกนออกไปแล้วพบว่าเจี่ยงเหวินเฟิงเองก็ร้องห้ามออกมาเช่นกัน
หมิงเวยหมุนตัวกลับมารอคำพูดต่อไปของเขา เจี่ยงเหวินเฟิงยื่นหยกแขวน[1]ให้เหลยหง “นำไปแขวนไว้บนต้นไม้แล้วค่อยขุด”
แล้วถามอีกว่า “คุณหนูเจ็ดมีปัญหาอันใดหรือ”
หมิงเวยส่ายหน้า “ไม่มีเจ้าค่ะ เชิญใต้เท้าจัดการได้เลย”
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้า “ขุดได้”
เหลยหงแขวนจี้หยกไว้บนต้นไม้ และขอพลั่วจากเด็กรับใช้ของตระกูลหมิงแล้วแทงมันลงไปในดินใช้แรงมหาศาลขุดดินออกมาจำนวนมาก
เหล่าองครักษ์ขุดดินกันอย่างเงียบๆ หมิงเวยมองหยกแขวนอันนั้น
ใต้เท้าเจี่ยงผู้นี้ลึกลับกว่าที่นางคิดไว้เสียอีก!
วันนั้นเห็นดวงวิญญาณข้างกายเขาวันนี้ยังหยิบหยกแขวนอันนั้นออกมา
หยกแขวนอันนี้เป็นอาวุธวิเศษ เหรียญทองแดงทั้งเจ็ดที่แม่นางหลิวใช้ขับไล่สิ่งชั่วร้ายในตอนนั้นก็เป็นอาวุธวิเศษเช่นกัน
สิ่งของเหล่านี้เป็นสิ่งที่เสวียนชื่อนำติดตัวไว้ข้างกาย คอยใส่พลังให้อยู่ทุกวันเพื่อเป็นพลังขับไล่สิ่งชั่วร้าย พลังของแม่นางหลิวอยู่ในระดับปานกลาง อาจเป็นเพราะเจ้าของเหรียญทองแดงคนเก่านั้นไม่มีเวลาจัดการใส่พลังเข้าไป
หยกแขวนที่เจ