หกอย่างแค้นๆ ฮูหยินหกหันหน้าไปทางอื่นอย่างอึดอัด ฮูหยินสองเห็นอย่างนั้นก็รู้สึกไม่ดีจึงเอ่ยห้ามปราม “แม่นมถง! ต่อหน้าวิญญาณน้องสะใภ้สาม เจ้าอย่าพูดจาไร้สาระ!”
แม่นมถงยิ้มเยาะ “บ่าวยังไม่ได้พูดอันใดเลย ฮูหยินสองจะรู้ได้อย่างไรเจ้าคะว่าเป็นเรื่องไร้สาระ สวรรค์เป็นพยาน มิได้กระทำเรื่องผิดมโนธรรม มีอะไรที่พูดออกมาไม่ได้กันเจ้าคะ”
ฮูหยินสี่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบเรียกแม่นมคนสนิทของนางทันที “แม่นมหยู พี่สะใภ้สามเพิ่งจากไป ภายในห้องกำลังสับสนวุ่นวาย ท่านช่วยบอกพวกนางว่ามีเรื่องใดที่ต้องทำบ้าง งานศพมีเรื่องมากมายต้องจัดการ!”
พริบตาเดียวภายในห้องก็เหลือเพียงเหล่าฮูหยิน หมิงเวย และแม่นมถง แม้กระทั่งปิงซิน ซู่เจี๋ย และตัวฝูยังถูกกันให้ออกไปด้านนอก
ฮูหยินสองเข้ามาชักชวน “เสี่ยวชี ป้ารู้ว่าเจ้าสูญเสียคนสำคัญไปกะทันหัน คงจะเสียใจมาก แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องผิดพลาดโดยบังเอิญจริงๆ ไม่แปลกใจ…”
“ฮูหยินสองจะพูดแก้ต่างให้ผู้ใดกันเจ้าคะ” เสียงแหลมๆ ของแม่นมถงดังขัดจังหวะนาง “ดูกระตือรือร้นทำเหมือนไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!”
แม่นมถงเป็นแม่นมของฮูหยินสามซึ่งแตกต่างจากคนรับใช้ทั่วไป เดิมทีฮูหยินสองไม่อยากโต้เถียงกับนาง เมื่อถูกพูดจาดูถูกอยู่หลายครั้งเข้านางจึงรู้สึกรำคาญเช่นกัน
“แม่นมถง อาจจะฟังดูไม่ดี แต่น้องสะใภ้สามก็จากไปแล้ว เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ที่จะทำร้ายชื่อเสียง และเกียรติยศของนาง นอกจากนี้เสี่ยวชีก็
