ป็นบุคคลที่มีความสำคัญ เป็นที่รักขององค์หญิงใหญ่ เหตุใดถึงใช้ชื่อนี้เล่า”
“ท่านพูดว่าเหตุใดเยอะเสียจริง ชู หมายถึงโทษประหาร แต่ก็มีความหมายอย่างอื่นมากมายเช่นกัน เหตุใดท่านถึงคิดว่าหมายถึงอย่างแรก ไม่ใช่อย่างหลังกัน”
ถึงจะพูดเช่นนั้น เขากลับนั่งลงหยิบพัดงาช้างออกมาคลี่ อาจเป็นเพราะรู้สึกว่าอากาศยังหนาวอยู่นางจึงรู้ว่าเขาแกล้งทำเป็นร้อน
หมิงเวยมองการเคลื่อนไหวของเขาก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ถึงแม้เขาจะปฏิเสธ แต่นางรู้ดีว่าตนเองนั้นพูดถูก ปรมาจารย์แห่งชีวิตถึงแม้ไม่ได้ทำนายชะตาชีวิตเป็นหลัก แต่ไม่ได้หมายความว่านางทำนายไม่ได้
ในแวดวงของผู้มีวิชา ตอนที่พวกเขาทำนาย พวกเขาชอบใช้คำพูดที่เหมือนจะใช่แต่ไม่ใช่เพื่อทำลายความคิดในใจเป็นที่สุด ถ้าเป็นเช่นนี้โกงเงินยังง่ายเสียกว่า…
ยิ่งไปกว่านั้นนางมีความสามารถจริงๆ ทำให้เขาประหลาดใจ ปล่อยใจ จากนั้นจึงพูดจูงใจเขาได้โดยง่าย ทางด้านคุณชายหยางจ้องมองนางครั้งแล้วครั้งเล่า
“ท่านมองข้าอย่างหลงใหลเช่นนี้ คิดว่าข้างดงามมากใช่หรือไม่” หมิงเวยยิ้มให้เขา คุณชายหยางหัวเราะ เขายันตัวขึ้นใช้พัดแตะเข้าที่คางของนางแล้วพูดอย่างไม่แยแส “ใช่! ข้าคิดว่าแม่นางเกิดมางดงามเพียงนี้ อีกทั้งยังมีความสามารถถึงเพียงนี้ เก็บไว้ให้อยู่ข้างกายนานๆ จะดีกว่า”
หมิงเวยเงียบไปเล็กน้อยก่อนเอ่ย “คุณชายหยาง..”
“หืม…”
“ตั้งแต่ท่านรู้ว่าข้าเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่เข้ายึดร่าง ท่านคงไม่เคยคิดว
