ลสาบดูรกเกินกว่าจะมองเห็น ทางนี้ก็ขุดทางนั้นก็ขุด
“น้องสี่!” นายท่านสี่ที่กำลังคุมงานอยู่หันไปมองฮูหยินสามและพูดแบบไม่ใส่ใจ “โอ้ พี่สะใภ้สามก็อยู่ด้วย!”
ฮูหยินสามขมวดคิ้ว “น้องสี่คิดจะทำอันใดรึ”
นายท่านสี่กล่าวด้วยเสียงเย็นชา “ท่านบอกไม่ใช่หรือว่าที่นี่มีผีสิงอยู่ ข้าก็มาช่วยท่านล้อมที่ที่มีผีสิงอยู่อย่างไรเล่า จะได้ลดความกังวลของพวกที่อยู่ในสวนแห่งนี้ อาการล้มป่วยนี้ผู้อื่นต่างคิดว่าตระกูลหมิงได้จบสิ้นลงแล้ว!”
“นายท่านสี่!” แม่นมถงทนไม่ไหว “ท่านเทพธิดาบอกว่า เจ้าผีร้ายอาศัยอยู่บนต้นไม้ต้นนั้น ท่านพาคนมามากมายเช่นนี้ หากเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไรเจ้าคะ”
นายท่านสี่เหล่ตามองนางแล้วพูดอย่างไม่เกรงใจ “นี่เจ้ายังกล้าแสดงความเห็นอีกรึ หุบปากซะ! หากเจ้ายังพูดอีกข้าจะให้คนลากเจ้าไปโบย ดูสิว่าถึงเวลานั้นแล้วเจ้ายังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกหรือไม่!”
แม่นมถงโกรธ นางเป็นแม่นมของฮูหยิน โบยนางไม่เท่ากับว่าหักหน้าฮูหยินหรืออย่างไรกัน นายท่านสี่ผู้นี้ไยจึงกล้าถึงเพียงนี้! ในตอนแรกเรือนรองนี้มีนายท่านสองคน ถึงพวกท่านจะเป็นฝาแฝดกัน แต่นิสัยของพวกเขาช่างต่างกันมาก คนหนึ่งมีนิสัยอ่อนโยนเป็นสุภาพบุรุษที่มีชื่อเสียง อีกคนเป็นคนอารมณ์ร้อน เข้ากับผู้อื่นได้ยาก
ตอนที่ฮูหยินออกเรือนกับนายท่านสาม นางเป็นหญิงสาวที่โชคดีมาก ผู้ใดเล่าจะรู้ว่าพอนายท่านสามจากไป นายท่านสี่จะขึ้นเป็นเจ้าเรือนแทน ไม่มีเรื่องเกิดขึ้นถือว
