ตาย”
หวังเฟิงชะงักไป จากนั้นจึงโบกมือ ทหารหน่วยรบพิเศษชั้นยอดติดอาวุธปืนทั้งสี่นายที่ตามอยู่ด้านหลังต่างถอยออกไป หากคิดจะฆ่าทหารถือปืนทั้งสี่นายให้ตายอย่างง่ายดาย หวังเฟิงเชื่อว่าเย่เทียนเฉินมีความสามารถทำแบบนั้นได้แน่นอน คนคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่หวังเฟิงก็ไม่รู้และไม่กล้าทดสอบมั่วซั่วด้วย หากกระตุ้นให้เย่เทียนเฉินโกรธขึ้นมา ถ้าเขาหยุดเย่เทียนเฉินไม่ได้ คนที่อยู่ที่นี่คงยากจะขัดขวาง นอกจากจะใช้ขุนพลระดับทัพฟ้า เพียงแต่กว่าพวกเขาจะมาถึงก็ไม่รู้ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร
เพียงไม่นานเย่เทียนเฉินและหวังเฟิงก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสองของคฤหาสน์ ที่ทางเดินชั้นสองทุกระยะห่างกัน 5 เมตรจะมีทหารยืนอยู่นายหนึ่ง ยืนเหมือนกับรูปสลักอย่างไรอย่างนั้น หวังเฟิงเดินนำเย่เทียนเฉินไปเคาะประตูห้องทำงานบริเวณชั้นสอง ในตอนที่ประตูถูกเปิดออก ในห้องยังมีทหารหน่วยรบพิเศษถือปืนอยู่อีกสองคน หลีเจี่ยนกำลังนั่งจัดการเอกสารบนโต๊ะทำงาน ส่วนหลีซิ่นหลานชายของเขายังคงนอนสลบอยู่บนโซฟา
“ท่านหลี ผมพาเย่เทียนเฉินมาแล้วครับ!” หวังเฟิงเดินไปเบื้องหน้าหลีเจี่ยน เอ่ยปากพูดด้วยความเคารพนอบน้อม
หลีเจี่ยนชะงักไป เงยหน้าขึ้นม
