“เทียนเฉินอย่าไป อันตรายเกินไป นิสัยของหลีเจี่ยนดุดันบ้าเลือดมาก อาจจะฆ่านายก็ได้” ซูเฟยเฟยมองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยความร้อนใจ วิ่งมาดึงแขนเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น
“ไปสิ ไปเลย บางทีนายอาจไม่ตายง่ายขนาดนั้น ถ้านายมีชีวิตรอดกลับมาฉันคนนี้จะให้นายจับก้นฉันเลยเป็นไง?”
ยังไม่รอให้เย่เทียนเฉินเอ่ยปากพูดอะไร ฟ่านรั่วเซวียนที่อยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยเจตนายั่วยุ ราวกับว่าถ้าเย่เทียนเฉินไปพบหลีเจี่ยนกับหวังเฟิงในครั้งนี้จะไม่ได้กลับมาแน่นอน จะต้องตายแน่ๆ มิฉะนั้นฟ่านรั่วเซวียนที่เป็นลูกคุณหนูคงไม่พูดแบบนี้ออกมา คงไม่ยอมเดิมพันแบบนี้แน่
ที่สำคัญก็คือซูเฟยเฟยและฟ่านรั่วเซวียนต่างก็เป็นคนจากตระกูลใหญ่ ย่อมเคยได้ยินเรื่องนิสัยดุเดือดบ้าเลือดของผู้อาวุโสหลีเจี่ยนแห่งตระกูลหลีมาบ้าง ถ้าโกรธขึ้นมาแม้แต่พระเจ้าก็ไม่กลัว นิสัยแบบนั้นไม่ใช่บ้าเลือกธรรมดาแล้วจริงๆ รวมกับที่เขาเป็นชายชราที่มีชีวิตรอดกลับมาจากสงครามแห่งการฆ่าฟัน ยังมีนิสัยที่บอกจะฆ่าก็ฆ่าหลงเหลืออยู่ เขามีหลีซิ่นเป็นหลานชายเพียงคนเดียว แต่เกือบถูกเย่เทียนเฉินสังหารแล้ว จินตนาการได้เลยว่าหลีเจี่ยนจะปฏิบัติต
