่อเย่เทียนเฉินอย่างไร เรื่องนี้ยากจะจบสวยจริงๆ ในความคิดของคนส่วนใหญ่ ต่อให้เย่เทียนเฉินไม่ตายก็เกรงว่าจะต้องมีชีวิตราวกับตกนรกไปทั้งชาติ
“เธอพูดจริงเหรอ?” เย่เทียนเฉินมองไปยังฟ่านรั่วเซวียน จงใจหรี่ตามองก้นเธอแล้วเอ่ยถาม
ฟ่านรั่วเซวียนหน้าแดง ที่เธอพูดคำนั้นออกมาเพราะเชื่อว่าเย่เทียนเฉินจะกลับมาไม่ได้แน่นอน แต่ตอนนี้เจ้าหมอนี่ถึงกับมองก้นเธอโดยไม่สนใจใคร ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหน้าแดง จากนั้นจึงกรอกตาใส่เย่เทียนเฉิน กล่าวอย่างดุดันว่า “แต่ไหนแต่ไรฉันคนนี้พูดคำไหนคำนั้น ขอเพียงนายรอดกลับมายืนต่อหน้าฉันได้ ฉันจะทำตามสัญญา”
“คำไหนคำนั้นนะ ถึงตอนนั้นก็ล้างก้นรอให้สะอาดล่ะ ฉันชอบก้นที่ทั้งใหญ่ทั้งขาว…” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“ไปตายซะ!” ฟ่านรั่วเซวียนด่าออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
เย่เทียนเฉินแย้มยิ้มเล็กน้อย จากนั้นจึงมองไปทางซูเฟยเฟยแล้วพูดขึ้นว่า “โทษทีนะคนสวย วันนี้รับรองได้ไม่ดี หวังว่าคราวหน้าจะรับรองเธอให้ดีกว่านี้ ให้ฉันเลี้ยงข้าวเธอตามลำพังเป็นไง?”
ในตอนนี้ซูเฟยเฟยมองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยท่าทีน้ำตาคลอเบ้า เดิมทีเธอก็มีความรู้สึกเป็นมิตรกับเย่เทียนเฉินอยู่แล้ว ตอนนี้
