ือเมื่อกี้เป็นเคล็ดวิชาจากวัดเส้าหลินเหรอ?” เย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถาม
“ฝ่ามือตั๊กม้อ!” หวังเฟิงกล่าวออกมาอย่างเรียบเฉย
“ฝ่ามือตั๊กม้อ?” เย่เทียนเฉินถามอย่างสงสัย
“ถูกต้อง ฝ่ามือตั๊กหมอสร้างโดยปรมาจารย์ตั๊กม้อแห่งวัดเส้าหลิน จนกระทั่งวันนี้ ท่านเป็นคนเดียวในวัดเส้าหลินที่ฝึกฝนเคล็ดวิชาทั้ง 72 วิชาของวัดเส้าหลินจนครบ หลังจากสร้างฝ่ามือตั๊กม้อ เพื่อจะสร้างพระนักสู้มาปกป้องวัดเส้าหลิน ตอนนั้นปรมาจารย์ตั๊กม้อจึงถ่ายทอดให้กับเจ้าหอธรรม ว่ากันว่าตอนนั้นปรมาจารย์ตั๊กม้อมีอายุ 101 ปีแล้ว” หวังเฟิงไม่ได้ปิดบังอะไร ยิ่งไปกว่านั้นนี่ก็ไม่ใช่ความลับ ขอเพียงเป็นคนที่ศึกษาเรื่องวิชาของวัดเส้าหลินสักหน่อยก็จะรู้ ดังนั้นบอกเย่เทียนเฉินไปก็ไม่เป็นไร
แต่เย่เทียนเฉินกลับรู้สึกตื่นตะลึงในใจ ตั้งแต่ที่เขาได้มาเกิดใหม่ในโลกใบนี้ก็มีหลายอย่างที่แสดงให้เห็นว่าโลกใบนี้เคยเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการบ่มเพาะเป็นอย่างมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดพลังหลิงชี่จึงแห้งเหือดถึงขั้นนี้ได้ ขาดแคลนพลังหลิงชี่ที่ผู้บ่มเพาะต้องการ ทำให้ตอนนี้หลายคนไม่สามารถฝึกฝนได้ชั่วชีวิต ไม่สามารถเดินบนเส้นทางการบ่มเพาะได้ และในช่วงเวล
