ความโกรธของหวังเฟิงถึงขีดสุด จะไม่เห็นเขาและกองกำลังของเขาอยู่ในสายตาเกินไปแล้ว
“ดูแล้วก่อนจะพาตัวนายไป จะต้องสั่งสอนนายแรงๆ สักครั้ง…”
ฟุ่บ! หวังเฟิงพูดจบก็พุ่งไปยังกำแพงบ้านเดิมตระกูลเย่ในเวลาเพียงชั่วพริบตา บนกำแพงมีเย่เทียนเฉินนั่งอยู่ เขาซัดหมัดไปบนกำแพงครั้งหนึ่ง เกิดเสียงดังสนั่น กำแพงยาวสิบกว่าเมตรหนาเกือบครึ่งเมตรถูกหวังเฟิงใช้หมัดต่อยจนแหลกเป็นผุยผงไปง่ายๆ เพียงแต่ในตอนที่หวังเฟิงเงยหน้าขึ้นมองด้านบน เย่เทียนเฉินก็โน้มตัวลงมา ในปากยังเคี้ยวปีกไก่ย่างอยู่ด้วย
“มาได้ดี ฉันกำลังอยากเห็นอยู่พอดีว่าไอ้หนูอย่างนายจะมีความสามารถแค่ไหนกัน” หวังเฟิงย่อมเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเย่เทียนเฉินมาบ้าง ต่างกันกล่าวกันว่าไอ้หนูนี่มีฝีมือไม่เลว ความสามารถลึกล้ำไม่อาจคาดเดา สังหารยอดฝีมือไปไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกที่หวังเฟิงเห็นเย่เทียนเฉิน คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีอายุแค่ 20 ปีจริงๆ ในใจย่อมรู้สึกไม่เชื่ออยู่บ้าง ตอนนี้ได้สู้กับเย่เทียนเฉินพอดี
เย่เทียนเฉินแย้มยิ้มเล็กน้อย เคี้ยวปีกไก่ย่างในปาก หมัดทั้งสองกำแน่น กล่าวว่า “งั้นจะเล่นเป็นเพื่อนนายสักหน่อยแล้วกัน ถ้านายหยุดไม่ให้ฉันกินปีกไก่ย่างนี่หมด
