ิมทะเลสาบ โม๋สู่ก็รู้สึกราวกับหัวใจของตนแทบจะระเบิด ที่นั่นมีเสียงบางอย่างดังสนั่นอยู่ตลอด คนที่ก้าวเข้ามาในขอบเขตของทะเลสาบแห่งนี้ราวกับถูกควบคุมหัวใจก็มิปาน เมื่อเสียงนั้นดังระรัว หัวใจก็เต้นเร็ว เมื่อเสียงดังเอื่อยเฉื่อย หัวใจก็เต้นช้า
“คุณชายใหญ่!” โม๋สู่ตะโกน
“พูดมา!” คุณชายใหญ่ตอบรับอย่างเรียบเฉย
“ยอดฝีมือของสำนักโฮคุชินอิตโตริวทั้งหมด 30 คนตายในเมืองเทียนซาแล้วครับ มัตสึโมโตะชิโมะเค็นก็ถูกเย่เทียนเฉินฆ่าตายไปแล้วครับ” โม๋สู่พูดเสียงเบา
“รู้แล้ว เตรียมตัวให้พร้อม ฉันจะไปภูเขาเทียนซาน...” คุณชายใหญ่พยักหน้าแล้วพูดขึ้น
“คุณชายใหญ่ ในที่สุดคุณก็เตรียมลงมือแล้วเหรอครับ?” โม๋สู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเสียงสั่น
คุณชายใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยหลงเถิงลุกขึ้นยืน มองไปยังทะเลสาบ พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ ถ้าไม่ลงมืออีกเย่เทียนเฉินคงไม่อยู่ในการควบคุมของฉันแล้ว หลายปีมานี้ ในที่สุดก็มีเย่เทียนเฉินที่เป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้ แต่ตอนนี้เขาเติบโตมาจนถึงระดับนี้แล้วทำให้ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ ฉันเองก็ควรทะลวงพลังได้แล้ว กดข่มพลังให้อยู่ในขอบเขตนี้มานานเกินไปแล้ว ได้เวลาทะลวงแล้ว หากจะลงมือก็ต้องเอาเย่เทีย