ท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเพียงน้อยนิด ว่ากันว่าไผ่หิมะนี้เกิดจากพลังฟ้าดินอันบริสุทธิ์ ผู้ที่ได้ครอบครองเท่ากับได้รับการยอมรับจากฟ้าดินแล้ว เห็นได้ว่าคุณชายใหญ่ดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ
“วีด…วีด…”
คุณชายใหญ่เป่าขลุ่ย ทะเลสาบเบื้องหน้าพลันสั่นสะท้าน ก่อเกิดเป็นคลื่นอย่างเชื่องช้า แรกเริ่มเป็นคลื่นเล็กๆ สุดท้ายจึงปั่นป่วนพลุ่งพล่าน เสียงตู้มดังสนั่น ทะเลสาบทั้งหมดเกิดระเบิด คุณชายใหญ่ขมวดคิ้ว มุมปากอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา “ไอ้นี่ คิดไม่ถึงว่าแกจะมีความสามารถขนาดนี้ ฉันตกแกมาห้าปีแต่ก็ยังไม่สำเร็จ ตอนนี้ฉันจะเดินทางไปภูเขาเทียนซานแล้ว แกต้องไปกับฉัน!”
ซู่ม!
ฝ่ามือขนาดยักษ์อัดแน่นไปด้วยปราณเย็นยะเยือกซัดไปยังทะเลสาบจากบนลงล่าง พริบตาเดียวก็แช่แข็งทะเลสาบทั้งหมด พลันนั้นมีเสาน้ำต้นหนึ่งพุ่งท่วมฟ้า ทว่าถูกคุณชายใหญ่ใช้มือกดเอาไว้ ในขณะที่ใช้มือกดเสาน้ำ เงาร่างของคุณชายใหญ่ก็หายไปจากริมทะเลสาบไปปรากฏที่จุดบนสุดของเสาน้ำ จากนั้นจึงซัดหมัดลงไป
ตู้ม!
เสียงดังสนั่นฟ้า ทะเลสาบที่ถูกแช่แข็งทั้งหมดพลันระเบิดออก น้ำแข็งนับไม่ถ้วนพุ่งกระจาย ในนั้นมีประกายแสงเย็นยะเยือกถูกยิ่งเพิ่งออกมา คุณชายใหญ่นั่งขัดสมา