“พ่อ…ช่วยพวกเราด้วย!”
“พ่อ…ผมไม่อยากตาย…”
เย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วถูกนักฆ่าสองคนดึงออกไป ต่างตัวสั่นไปทั้งร่าง ทำได้เพียงขอร้องอ้อนวอนไม่หยุด เย่มู่ไป๋ต้องไม่อยากตายแน่นอน ส่วนเย่เฮ่อกั๋วถึงแม้ภรรยาและลูกชายของตนจะถูกฆ่าตายไปแล้ว แต่สำหรับเขาคนนี้ไม่สำคัญเทียบเท่ากับชีวิตของตน เขาเพิ่งจะอายุ 40 กว่าปี ยังสามารถแต่งภรรยาและให้กำเนิดลูกชายใหม่ได้
“หยุดมือ พวกแกทำการฆ่าสังหารตระกูลเย่ของฉันขนาดนี้ ไม่กลัวว่าจะออกไปจากเมืองหลวงไม่ได้หรือไง!” เย่หย่วนซานมองไปยังมือสังหารสี่คนแล้วเอ่ยขึ้นอย่างดุดัน
มือสังหารที่เป็นหัวหน้ามองไปยังเย่หย่วนซาน เดิมทีพวกเขาได้รับคำสั่งให้มาฆ่าล้างตระกูลเย่ทั้งหมด ตอนนี้ที่ยังไว้ชีวิตคนกลุ่มนี้เพราะต้องการบีบบังคับเย่หย่วนซานให้บอกเบาะแสของเย่เทียนเฉิน มิฉะนั้นคงฆ่าทุกคนไปจนหมดสิ้นแล้ว ตอนนี้เมื่อเห็นว่าเย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วกลัวความตายเช่นนี้ มือสังหารที่เป็นหัวหน้าคล้ายกับจะมองเห็นความหวัง เชื่อว่าจะต้องได้เบาะแสของเย่เทียนเฉินแน่นอน ขอเพียงรู้เบาะแสของเย่เทียนเฉิน พวกเขาก็จะฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เย่หย่วนซานก็จะไม่มีประโยชน์ให้ใช้งานอีกต่อไป
“กลัวเหรอ? หึ คนของสำนักโฮคุชินอิตโตริวอย่างพวกเราทำเรื่องอะไรไม่เคยหวาดกลัว ผู้อาวุโสเย่ ฉันจะบอกความจริงกับแก พวกเราต้องการเบาะแสของเย่เทียนเฉินหลานของแกเท่านั้น ขอเพียงแกบอกพวกเรามา พวกเรารับป
