ระกันว่าจะไม่ทำร้ายใครอีกแม้แต่คนเดียว!” มือสังหารที่เป็นหัวหน้าพูดด้วยรอยยิ้ม
“เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันเย่หย่วนซาน ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยก้มหัวให้ใครมาก่อน โดยเฉพาะกับพวกชั่วช้าที่มีความแค้นกับประชาชนชาวจีนของพวกเราอย่างไม่อาจแก้ไข ต่อให้ฉันตายก็จะไม่ฟังคำพูดของพวกแก!” เย่หย่วนซานกล่าวอย่างดุดัน
เย่หย่วนซานเป็นชายชราที่มีศักดิ์ศรีคนหนึ่ง หากจะถามว่าเหตุใดก่อนหน้านี้จึงปฏิบัติกับครอบครัวเย่เทียนเฉินเช่นนั้น นั่นเป็นเพราะเขาไม่มีหนทาง อายุมากแล้วยังต้องมาพบกับการต่อสู้แย่งชิงของลูกชายคนโตและลูกชายคนรอง เขาก็ทำได้เพียงหลับตาข้างลืมตาข้าง ไม่ว่าจะหน้ามือหรือหลังมือก็เป็นเนื้อ ในตอนที่ลูกชายสองคนโจมตีเย่หงลูกคนที่สาม เขาก็ทำได้เพียงเลือกเช่นนี้ออกมา ไล่เย่หงออกจากบ้านเดิมตระกูลเย่ไปเสีย มิฉะนั้นเกรงว่าจะมีเรื่องราวกันต่อไปไม่จบไม่สิ้น เขาเองก็ทำเพื่อความกลมเกลียวสามัคคีของครอบครัวใหญ่ทั้งหมด
เพียงแต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่เหมือนกัน คนที่บีบบังคับข่มขู่พวกเขาก็คือสุนัขของประเทศชิบะ ไม่ว่าใครต่างก็รู้ดีว่าประชาชนชาวจีนของพวกเรามีความแค้นลึกล้ำที่ไม่อาจแก้ไขกับประเทศชิบะ ยิ่งไปกว่านั้นหลายปีมานี้พวกสุนัขของประเทศชิบะยังคงมีใจคิดร้ายกับประเทศจีนของพวกเรา ทุกคนควรจะสามัคคีร่วมมือกันต่อต้านศัตรูถึงจะถูก หากยอมร่วมมือกับประเทศชิบะ คุกเข่าร้องขอชีวิตพวกมัน ศักดิ์ศรีของประชาชนชาวจีนของพวกเราจะเอาไปไว้ที่ไหน
