หลือของตระกูลเย่ต่างก็ผ่อนคลาย ถึงแม้เย่เฉียนซวน เย่ฉีและมารดาของเขาจะตายไปแล้ว แต่อย่างน้อยพวกตนก็ไม่ต้องตายอีก การได้มีชีวิตอยู่ต่อไปย่อมเป็นเรื่องน่ายินดีที่สุด ต่อให้เย่มู่ไป๋และเย่เฮ่อกั๋วต้องสูญเสียลูกชายและภรรยา ในใจทั้งโศกเศร้าและโกรธเกรี้ยว แต่พวกเขาก็เกือบจะตายไปแล้ว ตอนนี้จึงต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไป ยังคงอดไม่ได้ที่จะเกิดความยินดีในใจ ทุกคนที่นี่มีเพียงเย่หย่วนซานที่มองไปยังมือสังหารผู้เป็นหัวหน้าอย่างเย็นชา เขาคาดเดาได้นานแล้วว่าเรื่องคงไม่ง่ายดายเช่นนั้น
“ฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ให้หมดแล้วพวกเราก็ไปได้!” ไหนเลยจะรู้ว่าในตอนที่คนที่ยังมีชีวิตอยู่ของตระกูลเย่ยังไม่ทันได้ดีใจมากเท่าไหร่ คำพูดอันโหดเหี้ยมเย็นชาไร้มนุษยธรรมของมือสังหารผู้เป็นหัวหน้าก็ดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน
……………………..
