าทั้งหมด ตายอยู่ในมือของมือสังหารเหล่านี้
“พ่อครับ ไอ้ลูกเต่าเย่เทียนเฉินนั่นมันทำลายตระกูลเย่ของพวกเรา เป็นมันที่ทำลายตระกูลเย่ของพวกเรา!” เย่เฮ่อกั๋วลุกขึ้นยืนเอ่ยปากอย่างดุดัน
“พ่อครับ…ผมเคยพูดตั้งนานแล้วไอ้เศษสวะเย่เทียนเฉินนั่นจะช้าจะเร็วมันก็ต้องก่อเรื่อง ตอนนี้พัวพันมาถึงตระกูลเย่ของพวกเราแบบนี้ มันสมควรตาย!” เย่มู่ไป๋เองก็รีบพูด
“คุณปู่ ผมว่าเอาแบบนี้เป็นไง โทรไปหลอกให้เย่เทียนเฉินมาแล้วส่งตัวให้พวกมันซะ แบบนั้นพวกเราก็ไม่เป็นอะไรแล้ว…” เย่เฉียนซวนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก
เมื่อได้ยินพวกเย่เฮ่อกั๋วพูดแบบนี้ คนที่ถูกทำให้ตกใจก็พูดคล้อยตามขึ้นมา ล้วนเห็นด้วยกับสิ่งที่เย่เฉียนซวนพูด หลอกเย่เทียนเฉินมาที่บ้านตระกูลเย่แล้วส่งตัวให้พวกนักฆ่าทั้งสี่ซะ ส่วนความเป็นความตายของเย่เทียนเฉิน พวกเขาก็ไม่สนใจ ขอเพียงพวกเขาไม่เป็นไรก็พอ
“พ่อครับ ไอ้เศษสวะเย่เทียนเฉินนั่นมันอกตัญญูขนาดนี้ นำภัยพิบัติมาให้ตระกูลเย่ของพวกเรา มันสมควรตายแล้ว!” เย่มู่ไป๋เห็นเย่หย่วนซานผู้เป็นพ่อของตนลังเลก็รีบพูดต่อไป
“เดิมทีเย่เทียนเฉินก็เป็นลูกหลานไม่เอาไหนของตระกูลเย่ของพวกเราอยู่แล้ว พ่อ พ่อคงไม่ปล่อยให้พวกเราถูกส่งไปตายเป็นเพื่อนไอ้เศษสวะเย่เทียนเฉินนั้นหรอกนะ?” เย่เฮ่อกั๋วอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
“หุบปากพวกแกคิดว่าพวกเรามอบตัวเย่เทียนเฉินให้พวกมันแล้วพวกมันจะปล่อยพวกเราไปรึไง? ต้องตายกันทั้
