วงขอบเขตไปถึงระดับจักรพรรดิแล้ว ตอนที่ใช้กระบี่สองเล่มนี้ก็รู้สึกชินมือมากขึ้น พลังอำนาจเพิ่มพูน แต่หากต้องการใช้พลังอำนาจทั้งหมดของกระบี่เทพทั้งสองเล่มออกมายังคงอีกยาวไกล
“ดีจริงๆ ดีมาก คิดไม่ถึงว่าวันนี้ฉันจะได้กระบี่อวี๋ฉางและกระบี่ไท่อามาครอบครอง ของที่แกได้พบก็จะกลายเป็นของของฉัน…อา!”
เสียม๋อกล่าวอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็ตะโกนด้วยสีหน้าอำมหิตราวกับเสียงวิญญาณกำลังกรีดร้อง ที่ปากมีเลือดสีดำพุ่งออกมา ในตอนที่เลือดสีดำนั้นพุ่งออกมา กระบี่มารในมือขวาก็ถูกกดลง ส่งเสียงดังชี่ๆ ออกมาคล้ายกับมีอะไรบางอย่างกำลังเผาไหม้
เย่เทียนเฉินขมวดคิ้ว กำกระบี่เทพในมือทั้งสอง อดไม่ได้ที่จะเคร่งเครียดยิ่งขึ้น หากพูดถึงความสามารถ เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเสียม๋อโดยเด็ดขาด หากไม่ใช่เพราะมีกระบี่เทพทั้งสองเล่มอย่างกระบี่ไท่อาและกระบี่อวี๋ฉาง เป็นไปได้มากว่าเขาคงไม่กล้าสู้กับเสียม๋อเช่นนี้ ถ้าไม่มีกระบี่เทพทั้งสองเล่มแล้วเข้าไปสู้ นับว่าเป็นการรนหาที่ตายจริงๆ สิ่งที่ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกแปลกใจก็คือ เสียม๋อถึงกับรับกระบี่ไท่อาได้ ดูแล้วคงมีความสามารถในระดับสูง หากต้องการทำลายมันเป็นเรื่องที่ยากมาก
“เป็นแกบีบบังคับฉัน บีบบังคับให้ฉันต้องรีดเร้นพลังจนถึงขีดสุด ถึงแม้การทำแบบนี้จะเป็นการทำร้ายตัวฉันอย่างรุนแรง แต่หากทำให้ได้กระบี่ไท่อาและกระบี่อวี๋ฉางมา ทุกสิ่งนี้ก็ย่อมคุ้มค่า…” คำพูดของเสียม๋อราวกับเสียงที่ด
