งเขาไม่สามารถฆ่าเสี้ยวหย่วนได้ มีคนมาช่วยเหลือเสียก่อน แต่เย่เทียนเฉินก็ไม่ได้ลงมืออีก ไม่ใช่ว่าเขากลัวว่าถ้าฆ่าเสี้ยวหย่วนไปแล้วจะมีความยุ่งยากอะไรหรือจะถูกพรรคท่องกระบี่ตามฆ่า แต่เขาอยากจะเห็นว่าคนที่มาช่วยเสี้ยวหย่วนจะร้ายกาจขนาดไหน เขาเพิ่งจะพัฒนาไปถึงขอบเขตพลังพิเศษในระดับจักรพรรดิ เอาชนะเสี้ยวหย่วนได้แล้วก็ควรจะประมือกับยอดฝีมือที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อประเมินพลังการต่อสู้ในตอนนี้ถึงจะถูก
เย่เทียนเฉินมีความคิดเช่นนี้จึงไม่ได้ลงมือโจมตีสังหารเสี้ยวหย่วนอีกในทันที แต่กลับหยุดรออยู่ที่เดิมอย่างเงียบสงบ รอผู้แข็งแกร่งที่มาช่วยเหลือเสี้ยวหย่วนคนนี้ปรากฏตัว
ตอนนี้เอง เถียนปอกวงและตงฟางเมิ่งก็ทะยานบินไปข้างกายเย่เทียนเฉิน พวกเขาก็เห็นว่ามีคนมาช่วยเหลือเสี้ยวหย่วน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะไม่ยอมลงมืออีกครั้ง ตอนนี้เถียนปอกวงต้องการลงมือแล้ว เดิมทีเขาก็เป็นคนที่เกลียดชังความชั่วอยู่แล้ว เสี้ยวหย่วนเป็นผู้ชายที่โหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้ ยังอันตรายกว่าหลี่ชิวสุ่ยที่ทุกคนรู้จักกันในนามปีศาจสาวซะอีก หากปล่อยเขาไว้จะต้องทำร้ายคนจำนวนมากแน่นอน
“พี่เถียน ไว้ชีวิตเขาสักครั้งเถอะ เขากลายเป็นขยะไปแล้ว จะฆ่าหรือไม่ก็ไม่แตกต่างกัน ผมอยากจะดูสักหน่อยว่าคนที่มาช่วยเขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน…” เย่เทียนเฉินพูดหยุดเถียนปอกวงเอาไว้
เถียนปอกวงรู้สึกแปลกใจ เขากับตงฟางเมิ่งย่อมเห็นประกายกระบี่ที่พุ่งเข้า