” เย่เทียนเฉินเองก็ตอบไปอย่างเรียบเฉย
“ยอมรับก็ดีแล้ว พรรคท่องกระบี่ของฉันไม่เคยมีใครกล้ามารังแก ในเมื่อแกทำร้ายเสี้ยวหย่วนจนบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ฉันในฐานะที่เป็นผู้อาวุโสของพรรคท่องกระบี่ย่อมต้องทวงความยุติธรรมกลับมา หนุ่มน้อย แกมีศักยภาพไม่เลว ฉันไม่อยากจะฆ่าคนมีพรสวรรค์อย่างแก ถ้างั้นฉันจะใช้เพียงกระบวนท่าเดียวเป็นไง?” ชายชราพูดกับเย่เทียนเฉินด้วยรอยยิ้ม
“เขาจะฆ่าผม ผมก็แค่ตอบโต้เท่านั้น นี่คือเหตุผลของพรรคท่องกระบี่ของคุณเหรอ?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามเสียงเย็น
“ไม่ว่าจะยังไง ในเมื่อฉันมาแล้ว ได้เห็นภาพนี้แล้ว ชื่อเสียงของพรรคท่องกระบี่ของฉันจะไม่ยอมให้ใครรังแกง่ายๆ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ไม่ได้ เตรียมรับมือเถอะ!” ชายชราคนนั้นมีสีหน้าเคร่งขรึมลง คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะพูดจามีเหตุผได้ เดิมทีเขาคิดจะยืนอยู่ข้างเหตุผล แต่คิดไม่ถึงว่าจะถูกผู้เดินในเส้นทางวรยุทธเช่นเขากล่าวจนกลายเป็นผู้ใหญ่รังแกผู้น้อย อาศัยบารมีรังแกผู้อื่น ไหนเลยจะรู้ว่าคำพูดของเย่เทียนเฉินจะทำลายเหตุผลของเขาจนสิ้น พลันนั้นจึงเกิดความคิดที่จะฆ่าขึ้นมาแล้ว
“ความหมายของคุณก็คือ ขอเพียงมีเรื่องที่จะทำลายชื่อเสียงของพรรคท่องกระบี่ ต่อให้เป็นความผิดของพรรคท่องกระบี่ก็จะเอาความให้ถึงที่สุดงั้นเหรอ?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถาม
“แก…ไอ้เด็กเปรต แกอย่าได้มาเล่นลิ้นกับฉัน เตรียมตัวรับความตายไปซะ!” ในที่สุดชายชราผู้นั้นก็เผยนิสัยที่แท้จริงออ
