แต่ละมัดยังคละเคล้าไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุด แต่กลับไม่รู้สึกว่าถึงการเหือดแห้งและว่างเปล่าของพลังในร่างกายแม้แต่น้อย นี่เป็นความน่าหวาดกลัวระดับไหนกัน?
กับสถานการณ์ในตอนนี้เย่เทียนเฉินก็เคยคิดมาก่อนแล้ว เป็นไปได้มากว่าเมื่อฝึกฝนร่วมกับตงฟางเมิ่ง ด้วยคัมภีร์ดรุณีหยกกว้างขวางลึกล้ำ มีพลังฟ้าดินที่บริสุทธิ์ที่สุดเช่นนั้น เมื่อผสานรวมกับพลังพิเศษในร่างกายของเขาจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น มีความเป็นไปได้เพียงเช่นนี้เท่านั้น
ความจริงสิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ การที่เย่เทียนเฉินสามารถระเบิดพลังให้เพิ่มขึ้นในพริบตาจนสามารถสู้กับเสี้ยวหย่วนที่พลังสูงกว่าเขาอยู่สองระดับได้นั้น เป็นเพราะเขาได้กระตุ้นพลังการต่อสู้ข้ามขั้นออกมาแล้ว แต่ละครั้งที่เกิดขึ้นก็จะสัมผัสถึงขอบเขตนี้ได้ เพียงแต่เขายังไม่สามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นจึงพุ่งเข้าไปหาเสี้ยวหย่วนโดยไม่สนใจอะไรและต่อสู้กับเขาอย่างรุนแรง ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของเย่เทียนเฉินคิดว่านี่เป็นการวางแผนที่อันตรายมาก หากพ่ายแพ้ก็อาจจะตายได้ อาจถูกเสี้ยวหย่วนฆ่าตาย
ฟู่!
นั่นคือความรู้สึกราวกับอากาศถูกเผาไหม้ ควันสีดำพุ่งออกมาดูแล้วน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก กระบี่นี้ของเสี้ยวหย่วนฟาดฟันออกไปด้วยพลังที่รุนแรงที่สุดของเพลงกระบี่มารอำมหิต เขาคิดไม่ถึงว่าจะได้ใช้กับเย่เทียนเฉิน มองว่าเป็นความอัปยศอย่างหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ปักกระบี่ลงพื้นด้วยท่าทีมั่นใจ
