แบบนี้ พี่ใหญ่เถียน ชีวิตของคุณจะเศร้าเกินไปแล้ว ชีวิตแหลกสลายจริงๆ !” เย่เทียนเฉินพูดตามใจ
“ใช่อยู่แบบสบายจริงๆ ศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำจนเละ!” เถียนปอกวงพูดด้วยท่าทีโศกเศร้า
หลังจากที่ตงฟางเมิ่งได้ฟังเรื่องราวของเถียนปอกวง แม้ในใจจะรู้สึกซาบซึ้ง แต่ก็ยังไม่เชื่ออยู่บ้าง จะอย่างไรเถียนปอกวงก็เป็นโจรชั่วช้าที่ทำเรื่องเลวทรามมาหลาย 10 ปี ไม่ว่าใครก็อยากฆ่าเขา ตอนนี้อยู่ดีๆ ก็มีเรื่องเล่าแบบนี้ออกมา ยากที่จะทำให้คนอื่นเชื่อ คนแบบนี้โกหกเป็นเรื่องปกติ
ยิ่งไปกว่านั้นที่สำคัญก็คือหลาย 10 ปีมานี้ เรียกได้ว่ามีหลายพรรคที่ตามไล่ฆ่าเถียนปอกวง เพราะคนคนนี้ข่มขืนผู้หญิงไปไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นลูกศิษย์หญิงของพรรควรยุทธโบราณ ไม่มีใครเคยได้ยินภูมิหลังของเถียนปอกวง ทุกคนรู้แค่ว่าเถียนปอกวงเป็นโจรชั่วช้าข่มขืนผู้หญิงไปทั่ว กระทำเรื่องเลวทรามมากมาย จำเป็นต้องฆ่าให้ได้ ไหนเลยจะมีเรื่องราวอะไรแบบนั้น
“นั่นเป็นเรื่องราวของแกเพียงข้างเดียว จะให้ฉันเชื่อแกได้ยังไง!” ตงฟางเมิ่งเอ่ยปาก
“เธอไปตรวจสอบภูมิหลังของผู้หญิงที่ถูกฉันฆ่าข่มขืนได้เลย ไปทำความเข้าใจกับสิ่งที่พวกเธอทำซะบ้าง!” เถียนปอกวงพูด
“พูดแต่ปาก ไม่มีข้อพิสูจน์ ตายไปแล้วก็ไร้หลักฐาน เชื่อถือไม่ได้!” ตงฟางเมิ่งพูดแล้วส่ายหน้า
เถียนปอกวงมองตงฟางเมิ่ง เขาไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรเพราะรู้ดีว่าการที่เขาพูดเรื่องราวเช่นนี้ออกมาอาจจะทำให้คนฟังรู้สึกไม่เลวนัก แต่