่องที่ยากลำบากมาก นี่เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมในตอนที่เถียนปอกวงต้องเผชิญกับการไล่ฆ่าของยอดฝีมือที่แท้จริงแล้วยังหนีไปได้อย่างปลอดภัยไร้อันตราย เคล็ดวิชาเทพท่องมีประโยชน์มากจริงๆ
ตู้ม!
ตู้ม!
ตู้ม!
ฝ่ามือที่โจมตีออกไปไม่โดนอีกฝ่าย หลี่ชิวสุ่ยย่อมรู้สึกไม่พอใจ เธอเป็นปีศาจสาวที่ไม่ว่าใครพูดถึงก็ต้องหน้าถอดสี คนธรรมดาได้เห็นล้วนรู้สึกขลาดเขลา ไหนเลยจะกล้าหยอกล้อเธอแบบนี้ มีเพียงเถียนปอกวงที่กล้าคิดจะมีสัมพันธ์กับเธอ ส่วนเย่เทียนเฉินก็ตบเธอจนหน้าบวมเป็นหมู ความแค้นนี้ยังไม่ได้รับการระบาย ถ้าอีกฝ่ายไม่ตายก็จะไม่ยอมหยุด ดังนั้นฝ่ามือทั้งสองของหลี่ชิวสุ่ยจึงโจมตีออกไปอย่างต่อเนื่อง ทุกฝ่ามือที่ซัดออกไปมีพลังอำนาจอันน่าหวาดกลัว ไม่ว่าจะโจมตีถูกกำแพงหินหรือจะโจมตีถูกพื้นล้วนเกิดรอยประทับฝ่ามือเป็นรอยลึก กระทั่งปรากฏรอยฝ่ามือที่คละเคล้าไปด้วยเลือด เถียนปอกวงและเย่เทียนเฉินที่ได้เห็นตกใจยิ่งนัก ปีศาจสาวคนนี้โหดเหี้ยมหาใดเปรียบจริงๆ ฝ่ามือสลายกระดูกก็รับมือไม่ง่ายเลย ใครก็ไม่กล้ารับฝ่ามือนี้ง่ายๆ
“เถียนปอกวง เย่เทียนเฉิน พวกแกสองคนร่วมกันทำเรื่องต่ำช้า เป็นเรื่องน่าขันคับฟ้าแห่งโลกของวรยุทธโบราณจริงๆ!” เสียงอันโหดเหี้ยมราวกับวิญญาณของหลี่ชิวสุ่ยดังก้องไปทั่วทั้งห้อง การโจมตีจากฝ่ามือทั้งสองของเธอก็ไม่ได้หยุดแม้แต่ชั่วขณะ
“พวกเรามีอุดมการณ์เดียวกัน!” เถียนปอกวงกล่าวเสียงดัง
“พวกเรานับถือฝีมือของอีกฝ