่าย!” เย่เทียนเฉินแสร้งพูดด้วยท่าทีมีคุณธรรม
หลี่ชิวสุ่ยโกรธจนทนไม่ไหว พูดด้วยท่าทีโมโหว่า “เย่เทียนเฉิน แกร่วมฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกกับตงฟางเมิ่งศิษย์น้องเล็กของฉันไปแล้ว แกเป็นผู้ชายของเธอ ถือว่าแกได้เข้าพรรคสุสานโบราณแล้ว นี่เป็นความจริงที่แกไม่อาจปฏิเสธได้ ตอนนี้แกถึงกับสาบานเป็นพี่น้องกับโจรชั่วอย่างเถียนปอกวง เป็นเรื่องน่าตลกจริงๆ ฉันว่านะ ตั้งแต่นี้ไป พรรควรยุทธโบราณพรรคอื่นๆ ไม่เพียงแต่จะไล่ฆ่าโจรชั่วเถียนปอกวง แต่ยังไล่ฆ่าแกด้วย ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ถึงตอนนั้นแกตายยังไงคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ!”
“งั้นเหรอ? เธอคิดว่าฉันเย่เทียนเฉินคนนี้จะกลัวรึไง? ฉันจะบอกเธอให้ ฉันเย่เทียนเฉิน กระทำเรื่องใดล้วนมีหลักการของตัวเองมาโดยตลอด จะไม่ยอมถูกคนอื่นผูกมัด ต่อให้เป็นพระเจ้าก็ไม่สามารถมาชี้นิ้วสั่งฉันได้!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่พอใจ
“งั้นก็ดี งั้นฉันจะส่งพวกแกสองคนไปสวรรค์เอง!”
ทันใดนั้น มือทั้งสองของหลี่ชิวสุ่ยสั่นสะท้าน ภายในห้องหินที่มีขนาดไม่ใหญ่แห่งนี้ฟุ้งกระจายไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายจากฝ่ามือสลายกระดูก ทำให้เถียนปอกวงและเย่เทียนเฉินตกใจจนชะงักไป ผู้หญิงคนนี้ราวกับเสียสติไปแล้ว ระเบิดความสามารถออกมาจนทำให้พวกเขาทั้งสองรู้สึกถึงความอันตราย
หากจะบอกว่า ถ้าเย่เทียนเฉินและเถียนปอกวงร่วมมือกันจะสามารถกดดันหลี่ชิวสุ่ยได้แล้วล่ะก็ ในตอนแรกพวกเขาสองคนก็มีความคิดเช่นนี้ แต่ตอนนี้เมื่อดูแล้วกลับรู